بررسي رابطه ريسك و مطلوبيت زيان گريزي مبتني بر نظريه چشم انداز چند دوره اي با استفاده از الگوريتم ازدحام ذرات

هدف از تحقيق حاضر بررسي تاثير رفتار زيان گريزي بر تصميمات سرمايه گذاري چند دوره اي است. به همين منظور دو مدل بهينه سازي پرتفوي طراحي گرديده است. به جاي مدل تك دوره اي پرتفوي، از مدل سه دوره اي استفاده شده است. به منظور نزديك شدن مدل بهينه سازي به دنياي واقعي، علاوه بر ارزش در معرض خطر مشروط به عنوان يكي از محدوديت اصلي، محدوديت هزينه معاملات و حداقل و حداكثر ميزان سرمايه گذاري در هر دارايي نيز در نظر گرفته شده است. دو مدل بهينه سازي مبتني بر نظريه چشم انداز و ميانگين- ارزش در معرض خطر مشروط، با استفاده از الگوريتم ازدحام ذرات حل گرديد. به منظور بررسي قدرت مدل، برخي معيار هاي مهم از جمله ضريب زيان گريزي اوليه و نقطه مرجع اوليه تغيير داده شد. نتايج بر اساس معيارهاي ثروت نهايي و نسبت شارپ نشان داد، سرمايه گذاران زيان گريز تمايل دارند به صورت متمركزتر سرمايه گذاري نمايند و عملكرد بهتري نسبت به سرمايه گذاران عقلايي دارند. همچنين سرمايه گذاران با درجه ريسك گريزي بالاتر، در بازار نزولي، از زيان هاي مفرط جلوگيري مي كنند و سودهاي بيشتري به دست مي آورند.