رابطه بين نقدشوندگي سهام، هزينه سرمايه و مالكيت خانوادگي

نقد شوندگي، يكي از مهمترين مباحث مورد مطالعه در حوزه ريزساختارهاي بازار بوده و به صورت امكان انجام معاملات با سرعت بالا، هزينه اندك و بدون تحت تأثير قرار دادن شديد قيمت تعريف مي شود. با كاهش نقدشوندگي اواراق بهادار هزينه داد و ستد آنها در زمان خريد و فروش افزايش مي يابد. سرمايه گذاران براي اضافه هزينه معاملاتي پرداخت شده، پاداش بيشتري مطالبه كرده و در نتيجه هزينه سرمايه مرتبط با اين شركتها افزايش مي يابد.هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه بين نقدشوندگي سهام و هزينه سرمايه و همچنين بررسي نقش تعديلي مالكيت خانوادگي بر رابطه بين نقدشوندگي سهام و هزينه سرمايه در 113 شركت از بين شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طي دوره زماني 1391 الي 1395 است. روش پژوهش از نوع همبستگي بوده و از رگرسيون چند متغيره با استفاده از داده‌هاي تركيبي با رويكرد مدل رگرسيون اثرات ثابت استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه بين متغيرهاي عدم نقدشوندگي آميهود و تعداد روزهاي معاملاتي با هزينه سرمايه حقوق صاحبان سهام رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و بين متغير شكاف قيمت‌هاي پيشنهادي خريد و فروش با هزينه سرمايه حقوق صاحبان سهام رابطه منفي و معناداري وجود دارد. همچنين بين متغيرهاي درصد سهام شناور آزاد و تعداد روزهاي معاملاتي با هزينه سرمايه بدهي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و بين متغير شكاف قيمت‌هاي پيشنهادي خريد و فروش با هزينه سرمايه بدهي رابطه منفي و معناداري وجود دارد. همچنين بين متغيرهاي عدم نقدشوندگي آميهود و تعداد روزهاي معاملاتي با ميانگين موزون هزينه سرمايه رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و بين متغيرهاي شكاف قيمت‌هاي پيشنهادي خريد و فروش و ارزش معاملات با ميانگين موزون هزينه سرمايه رابطه منفي و معناداري وجود دارد. در ضمن متغير مالكيت خانوادگي بر رابطه بين نقدشوندگي سهام و ميانگين موزون هزينه سرمايه تاثير مثبت و معناداري دارد.