بررسي نقش ميانجيگري عوامل موثر بر رفتار( ريسك پذيري، اعتماد به نفس و تفكر استراتژيك) در رابطه بين هوش هيجاني و كيفيت قضاوت و تصميم گيري سرمايه گذاران

هدف پژوهش حاضر تبيين عوامل موثر بر رفتار ( ريسك پذيري، اعتماد به نفس و تفكر استراتژيك) بر رابطه بين هوش هيجاني و كيفيت قضاوت و تصميم گيري سرمايه گذاري مي باشد. روش پژوهش از نظر هدف، تحليلي همبستگي و از نظر فرايند پژوهش كمي و كاربردي است. جامعه آماري شامل افراد داراي كد بورسي است كه توسط نرم افزار حجم نمونه 366 نفر به عنوان حجم نمونه تعيين شد. به منظور سنجش متغيرها از پرسشنامه هاي استاندارد مربوطه استفاده شده است. داده هاي جمع آوري شده توسط نرم افزار 4/SMART PLS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و نتايج حاصل از آزمون فرضيه ها نشان دارد، هوش هيجاني بر ويژگي هاي شخصيتي اعتماد به نفس، ريسك پذيري، تفكر استراتژيك و كيفيت قضاوت و تصميم گيري تاثير مثبت و معنادار دارد و تفكر استراتژيك نقش ميانجي گري جزئي بر رابطه متغير مستقل هوش هيجاني و متغير وابسته كيفيت قضاوت و تصميم گيري دارد اما متغيرهاي اعتماد به نفس و ريسك پذيري ميانجي نيستند. پيشنهاد مي گردد سرمايه گذاران با تقويت هوش هيجاني و تفكر استراتژيك، با اشتباهات رواني سرمايه گذاري مبارزه كرده و موجب بهبود بازده سرمايه گذاري هاي خود گردند.