بازخواني ميراث معاصر تهران و الگويابي براي هويت شهري در معماري و شهرسازي

اهداف: شهر تهران به عنوان پايتخت ايران اسلامي، نيازمند برخورداري از هويت اسلامي ايراني است. تهران در دوره مدرن سابقه اي قوي و ارزشمندي دارد، هرچند اين قدمت تاريخي طولاني نيست. شكل گيري تهران جديد در كمتر از سه قرن قبل و تحولات چشمگير آن در يكصد و پنجاه سال قبل، مشكلات فراواني را براي آن ايجاد كرده است. مهمترين چالش شناسايي شده، ضرورت بازخواني ميراث معاصر تهران، با هدف الگويابي براي هويت شهري در معماري و شهرسازي آن است. روش ها: پژوهش رويكردي كيفي دارد و از منظر روش شناختي، «فراتحليل» شناخته مي شود. تكنيك انجام پژوهش، تحليل اسنادي است كه از طريق آن پژوهش به بررسي و مداقه در ادبيات موضوع و اسناد بالادستي مي پردازد. تكيه به «تمام پژوهي» و «اشباع نظري»، اعتبار ويژه اي به نتايج پژوهش داده است. يافته ها: دستاوردهاي پژوهش به مفاهيمي دهگانه اشاره دارد كه بازشناسي هويت مدرن شهر تهران، و بازطراحي هويت اسلامي ايراني شهر تهران از طريق آن ها ممكن است. مواردي چون 1- خيابان، 2- فضاي باز شهري، 3- اماكن مذهبي، 4- هندسه شهر، 5- محله هاي شهري، 6- فضاي بينابيني، 7- فضاي فرهنگي در شهر، 8- سكونت، 9- ميدان هاي شهري و 10- آموزش و فضاهاي آموزشي. نتيجه گيري: نتايج پژوهش بر اهميت «هويت‌بخشي شهري»، «مردمي‌سازي» و «هوشمندسازي» به عنوان اركان سه گانه هويت اسلامي ايراني در حوزه وظايف و ماموريت هاي سازمان زيباسازي شهر تهران تاكيد دارد؛ موضوعي كه براي تحقق تحقق چشم انداز «تهران؛ كلانشهر الگوي جهان اسلام» و ابعاد مختلف آن لازم و ضروري است.