انسان به مثابه روش در انديشه آنتوني گيدنز

انسان به‌عنوان امر ايدئال و انسان به‌عنوان موجودي كه در وضعيت فعلي هر جامعه‏‏اي ‏در حال گذران زندگي است، دو حيثيت قابل‌بحث در علوم انساني و اجتماعي هستند. اين تفكيك اوليه از اين دو حيث از انسان مي‎تواند ما را در مواجهه با هويتي تحت عنوان علوم اجتماعي و علوم انساني بيشتر آشنا كند. افكاري كه انبوهي از نظريه‎ها و اصطلاحات و واژگان را در اقتصاد، جامعه‏شناسي و ديگر رشته‎هاي علوم توليد كرده‏اند. آنتوني گيدنز از جمله انديشمنداني است كه اين دو حيثيت را در مطالعات اجتماعي خود در نظر گرفته و ازاين‌رو مطالعه آثار او مي‏تواند به ما نشان دهد كه چگونه ميان شناخت روش‎شناختي انسان با شناخت انساني كه واقع شده است تمايز بنهيم. او انسان را در مرحله اول براساس اقتضائات نظري مدرنيته متأخر صورت‎بندي مفهومي مي‎كند و در مرحله‏‏اي ‏ديگر اين صورت‏بندي را براي مطالعه انسان در دوره اخير مدرن به‌كار مي‏گيرد. انساني كه شخصيت او در بدن خلاصه مي‏شود و بنابراين، مديريت بدن به‎منزله امري به‌عنوان عامليت انساني تلقي مي‏شود؛ جايي كه اخلاق و دين به‌عنوان امور هويت‎بخش، جاي خود را از دست داده‎ و حتي امكاني براي ورود مرگ براي شكل‎دهي شخصيت به‌عنوان واقعيت جهان انسان از چشم‎ها دور نگه داشته مي‏شود تا مانعي بر سر راه خرد كردن انسان و هويت انساني در دوره مدرن اخير نباشد.