شناسايي عوامل مؤثر بر نوآوري باز مبتني بر تعامل صنعت و دانشگاه با رويكرد فراتركيب

هدف: سازمانها در عصر تغيير و نوآوري به دنبال دانشگاه به عنوان خاستگاه دانش و صنعت به عنوان عرصۀ توليد و ايجاد ارزش ‌افزوده، از اركان اصلي موفقيت شكل‌گيري نوآوري باز مي‌باشند. هدف از پژوهش حاضر، شناسايي عوامل مؤثر بر شكل‌گيري نوآوري باز مبتني بر تعامل صنعت و دانشگاه با رويكرد فراتركيب بوده است. روش‌شناسي: اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي؛ از منظر گردآوري داده‌ها، توصيفي و از منظر رويكرد، كيفي است و با استفاده از روش فراتركيب انجام شده است. ابزار گردآوري داده‌ها و اطلاعات، اسناد و مدارك گذشته در اين زمينه است كه به طور كلي شامل 48 مقاله مي‌شود. شيوۀ تحليل داده‌ها، كدگذاري باز و با نرم‌افزار  MAXQDAانجام شده است. يافته‌ها و نتايج: عوامل مؤثر بر شكل‌گيري نوآوري باز مبتني بر تعامل صنعت و دانشگاه، مستخرج از پژوهش حاضر، در بر گيرندۀ چهار مقولۀ اصلي عوامل فردي، عوامل سازماني(صنعت و دانشگاه)، عوامل مالي و عوامل محيطي است. عوامل فردي، شامل تفكر و گرايش نوآورانه، اعتقادات و باورهاي ذهني، خطرپذيري و تحمل ابهام؛ عوامل سازماني، شامل فرهنگ نوآورانه، شبكه‌سازي نوآورانه، عوامل فني/ دانشي، عوامل آموزشي- پژوهشي، عوامل ساختاري، عوامل صنعتي، منابع انساني، عوامل ارتباطي؛ عوامل مالي، شامل تأمين منابع مالي در دانشگاه و صنعت و تأمين منابع مالي دولتي؛ عوامل محيطي، شامل محيط سياسي و قانوني، محيط اقتصادي، محيط فرهنگي- اجتماعي، محيط فنّاورانه و محيط بين‌الملل مي‌باشد.