نوسانات دما و انرژي گرمايي در محل ساختارهاي پخش دوگانه در تنگه هرمز

ساختار‌هاي پخش دوگانه (Double Diffusion Convection)، در دو نوع انگشت نمكي (Salt-Fingering) و همرفت پخش (Diffusion Convection)، به دليل گراديان‌هاي قائم دما و شوري با ضرايب پخش متفاوت رخ مي‌دهند و گردش ترموهاليني در تنگه هرمز موجب مي شود تا غالبا در طول سال ساختار نمكي در سطح و در بخش هاي شمالي و مياني تنگه و ساختار همرفت پخش در عمق و بخش هاي جنوبي تنگه هرمز تشكيل شود. در اين مطالعه شكل‌گيري ساختارهاي پخش دوگانه و نقش آنها در تغييرات دمايي و انرژي گرمايي آب در تنگه هرمز بررسي شده است. اين اثرگذاري به شرايط شكل‌گيري ساختارهاي پخش و ميانگين دما و انرژي گرمايي توده آب بستگي دارد. به دليل نوسانات حاصل از ساختارهاي پخش دوگانه در روزهاي گرم سال، 5-2 درصد تغيير در دما و انرژي گرمايي آب مشاهده مي‌شود، بطوريكه بيشينه تغييرات تا 5 درصد (تغييردر انرژي) در بخش‌هاي جنوبي تنگه رخ مي دهد. تبادل گرمايي در طول فرآيند همرفت بيشتر از ساختار انگشت نمك (بيش از 10 برابر) است. با اين وجود انرژي گرمايي در محل توده سرد و همرفت قوي كمينه است، و ساختار همرفت پخش با افزايش تبادل انرژي با محيط، ضعيف مي شود. اين تبادل گرمايي موجب مي شود تا انرژي دروني آب تا حدود 250 ژول كاهش يابد. در حاليكه در طول رشد ساختار نمكي دما و انرژي گرمايي محيط (در مقياس كوچك) افزايش مي يابد.