تحليل تغييرات پوشش گياهي و فراواني رخدادهاي گرد و خاك در منطقه غرب آسيا

در اين مطالعه با هدف تعيين الگوي پديده گرد و خاك در غرب آسيا و ارتباط آن با پوشش‌گياهي، ميانگين AOD و نيز شاخص‌هاي SAVI، VCI و TCI در بازه زماني 10 ساله (2009 تا 2018) ارزيابي شده است. مهم‌ترين نتايج حاكي از آن است كه در بخش وسيعي از منطقه مقدار AOD قابل‌توجه است. محاسبه ضريب همبستگي بين AOD و NDVI در 4 منطقه كه داراي بيشترين مقادير AOD هستند نشان داد كه تقريبا در تمامي مناطق و در تمامي فصول مقادير ضريب همبستگي منفي و معني دار است. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه در اين مناطق با كاهش پوشش گياهي مقدار AOD افزايش يافته است. همچنين بيشترين مقدار اين همبستگي در مرز عراق و كويت و در فصل تابستان برابر 0.73- بدست آمد. علاوه بر اين بيشترين تغييرات فصلي SAVI در غرب ايران و كشور عراق با مقادير بين 0.4 – 0.05 مشاهده شده است؛ به گونه‌اي كه شاخص SAVI در اين مناطق در فصل بهار به شكل قابل توجهي بيشتر از ساير فصل‌ها است. كمترين مقادير VCI نيز در منطقه مورد بررسي در عراق، سوريه و عربستان با مقادير كمتر از 6 مشاهده ‌شده است. بيشترين مقادير شاخص TCI مربوط به مناطقي در شمال‌شرقي عربستان و در فصل تابستان است. در ايران در نواحي شرقي مقدار اين شاخص بين 70-60 است كه مي‌تواند نشان دهنده افزايش دما در اين مناطق نسبت به مقادير بلندمدت باشد.