بررسي اثر بسترهاي مختلف محيط‌كشت بر ميزان عناصر غذايي ميوه دستنبو

امروزه استفاده از مواد آلي و معدني، گامي مهم در حفظ محيط زيست است و از مؤثر‌ترين شيوه‌هاي مديريتي براي حفظ كيفيت خاك و ارزش غذايي محصولات در سطح مطلوب محسوب مي‌گردند. در تحقيق حاضر، تأثير 18 بستر مختلف كشت شامل كوكوپيت +پرلايت (نسبت‌هاي۵0 -۵۰، ۷۵ -۲۵ و ۲۵-۷۵ درصد حجمي)، پيت‌ماس + پرلايت (۵۰ -۵۰، ۲۵-۷۵ و ۷۵- ۲۵ درصد حجمي)، ورمي‌كمپوست + پرلايت (۵۰ -۵۰، ۷۵ -۲۵ و ۲۵ -۷۵ درصد حجمي)، كمپوست + پرلايت (۵۰-۵۰، ۲۵-۷۵ و ۷۵-۲۵ درصد حجمي)، كوكوپيت ۱۰۰ درصد حجمي، ورمي‌كمپوست ۱۰۰ درصد حجمي، پيت‌ماس ۱۰۰ درصد حجمي، پرلايت ۱۰۰ درصد حجمي، كمپوست ۱۰۰ درصد حجمي و كوكوپيت + ورمي‌كمپوست + كمپوست + پيت‌ماس + پرلايت (۲۰ -۲۰-۲۰- ۲۰-۲۰ درصد حجمي) بر مقدار عناصر‌ غذايي گياه دستبو مورد بررسي قرار گرفتند. آزمايش گلداني به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار انجام شد. بيشترين غلظت فسفر و پتاسيم در ميوه‌هاي بستر‌‌هاي كشت با نسبت يكسان و ورمي‌كمپوست 100 درصد حجمي بود. بيشترين ميزان منيزيم در ميوه‌هاي گياهان تحت تيمارهاي ورمي‌كمپوست 100 درصد حجمي و كمپوست 100 درصد حجمي مشاهده گرديد. بيشترين غلظت مس در ميوه‌هاي تحت بسترهاي كمپوست 100 درصد حجمي و كمپوست 75 + پرلايت 25 درصد حجمي حاصل شد. بيشترين غلظت عناصر روي و آهن نيز در ميوه‌هاي تحت تيمار كمپوست 100 درصد حجمي مشاهده شد. بالاترين ميزان اسيد قابل تيتراسيون و شاخص طعم به ترتيب تحت تيمارهاي‌ كوكوپيت 50 +پرلايت 50 درصد حجمي و پيت‌ماس 100 درصد حجمي بودند. دو بستر آلي كمپوست و ورمي‌كمپوست 100 درصد حجمي داراي بيشترين تأثير در افزايش غلظت عناصر در ميوه‌هاي دستنبو داشتند.