اثر قارچ Piriformospora indica و اكسيد نيتريك بر رشد و برخي صفات فيزيولوژيكي بيوشيميايي ارزن معمولي (Panicum miliaceum) تحت سميت روي

آلودگي اراضي زراعي به فلزات سنگين يكي از مشكلات مهم زيست محيطي است كه سبب كاهش رشد و عملكرد گياهان مي گردد. استفاده از پتانسيل زيستي ميكروارگانيسم‌هاي مفيد و بهره‌گيري از تركيبات بيوشيميايي كاهنده تنش اكسيداتيو از جمله راهكارهايي است كه مي‌تواند در كاهش سميت فلزات سنگين و افزايش تحمل گياهان به تنش مفيد باشد. بر ‌اين‌ اساس، آزمايشي گلداني به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با چهار سطح عنصر روي (صفر، 250، 500 و 750 ميلي‌گرم در كيلوگرم خاك)، دو سطح قارچ P. indica (تلقيح و عدم تلقيح) و دو سطح محلول‌پاشي برگي (نيتروپروسايد سديم 150 ميكرومولار و آب) در گياه ارزن معمولي با سه تكرار انجام شد. نتايج نشان داد كه كلونيزاسيون ريشه گياهان در معرض تنش روي توسط قارچ P. indica و محلول‌پاشي برگي نيتروپروسايد سديم به‌طور مؤثري محتواي روي در اندام هوايي گياهان در معرض تنش را كاهش داد. علاوه‌‌ بر اين، بيشترين محتواي كلروفيل و وزن خشك ريشه و اندام هوايي در شرايط حضور قارچ و استفاده همزمان از نيتروپروسايد سديم حاصل گرديد. در گياهان در معرض تنش، استفاده از قارچ P. indica و بكارگيري نيتروپروسايد سديم فعاليت آنزيم‌هاي سوپراكسيد ديسموتاز، كاتالاز و پراكسيداز را افزايش داد كه با كاهش محتواي پراكسيد هيدروژن و مالون ‌دآلدئيد همراه بود. در مجموع نتايج اين آزمايش نشان داد كه بهره گيري از هم‌افزايي بين اكسيد نيتريك و قارچ P. indica در جهت كاهش اثرات منفي سميت روي و افزايش تحمل گياه ارزن معمولي طي تنش روي مي‌تواند مورد توجه قرار گيرد.