پيش‌بيني رشد پس‌آسيبي زنان نابارور بر اساس ويژگي‌هاي شخصيتي، ذهن‌آگاهي و نگرش‌هاي نقش جنسيتي

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش پيش‌بيني‌كنندگي ويژگي‌هاي شخصيتي، ذهن‌آگاهي و نگرش‌هاي نقش جنسيتي بر رشد پس‌آسيبي زنان نابارور شهر اهواز انجام گرفت. روش: پژوهش از نوع طرح‌هاي همبستگي و جامعه آماري پژوهش كليه زنان نابارور شهر اهواز بودند كه در سال 1400 به كلينيك‌هاي مربوط به زنان و زايمان اين شهر مراجعه كرده‌اند. نمونه تعداد 150 نفر از زنان نابارور بودند كه با روش نمونه‌گيري هدفمند گزينش شدند. از پرسشنامه شخصيتي فرم كوتاه پنج عاملي نئو (1992)، پرسشنامه نقش جنسيتي بم (1976)، پرسشنامه ذهن‌آگاهي بائر و همكاران (2006) و پرسشنامه رشد پس‌آسيبي تدسچي و كالهون (1996) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار spss 22 مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج حاصل از آزمون‌ تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه مولفه روان‎رنجورخويي به صورت منفي و مولفه‌هاي برون‌گرايي و توافق‌پذيري به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش‌بيني رشد پس‌آسيبي بودند. همچنين ذهن‌آگاهي نيز به صورت مثبت و معناداري رشد پس‌آسيبي را پيش‌بيني كرد، در ضمن نتايج حاصل از آزمون تحليل واريانس يك راهه نيز نشان داد كه زنان داراي نگرش نقش جنستي آندروژني از بيشترين رشد پس‌آسيبي و زنان داراي نگرش نقش جنسيتي زنانه از كمترين رشد پس‌آسيبي برخوردار بودند. نتيجه‌گيري: در نتيجه مي‌توان تجربه آسيب‌زاي ناباروري را با آموزش‌هاي ذهن‌آگاهي و كاهش نگرش نقش جنسيتي زنانه به تجربه رشد تبديل كرد.