شماره ركورد
1365813
عنوان مقاله
اثربخشي طرحواره درماني بر سبكهاي مقابلهاي در بيماران آرتريت روماتوئيد
پديد آورندگان
علي اكبري ، مهناز دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه روانشناسي , حسن زاده هنويي ، مريم دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه روانشناسي , عليپور ، احمد دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه روانشناسي , بيات ، نوشين دانشگاه علوم پزشكي بقيه الله - گروه روماتولوژي
از صفحه
147
تا صفحه
162
كليدواژه
طرحواره درماني , سبكهاي مقابلهاي , آرتريت روماتوئيد
چكيده فارسي
مقدمه: اين مطالعه با هدف تعيين اثربخشي طرحواره درماني بر سبكهاي مقابلهاي در بيماران آرتريت روماتوئيد انجام شد. روش: روش تحقيق حاضر يك طرح نيمه آزمايشي از نوع پيشآزمون – پسآزمون با گروه كنترل بود. تعداد 30 نفر بيمار آرتريت روماتوئيد كه ملاكهاي ورود به مطالعه را داشتند، به روش نمونهگيري هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفي وارد مطالعه شدند. طرحواره درماني بر اساس مدل ريزو و همكاران انجام شد. بهمنظور توصيف دادههاي از شاخصهاي آمار توصيفي و براي تحليل دادههاي از شاخصهاي آمار استنباطي مانند تحليل واريانس با اندازهگيري مكرر، كواريانس چند متغيري و كورايانسهاي يكراهه در متن مانكوا استفاده شد. يافتهها: اثربخشي طرحواره درماني بر سبكهاي مقابلهاي بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد پايدار ميباشد. در همه سبكهاي مقابلهاي بين گروههاي مورد پژوهش تفاوت معناداري وجود دارد. بين ميانگين نمرات سبكهاي مقابلهاي مسأله مدار، هيجان مدار و اجتنابي در مقايسه مراحل پيشآزمون - پسآزمون و پيشآزمون - پيگيري تفاوت معناداري وجود دارد. نتيجهگيري: انجام طرحواره درماني براي بيماران آرتريت روماتوئيد ميتوان تا حدودي درد و رنج اين ييماران را كاهش داد. پيشنهاد ميشود در سياست نظام بهداشتي درماني كشور برنامههاي براي بكارگيري طرحواره درماني به منظور كاهش آلام اين بيماران صورت گيرد.
عنوان نشريه
روان شناسي سلامت
عنوان نشريه
روان شناسي سلامت
لينک به اين مدرک