اثربخشي روان ‌درماني مثبت ‌گرا بر تبعيت درماني بيماران مزمن سرطان سينه

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسي اثربخشي روان درماني مثبت‌گرا بر تبعيت درماني بيماران مزمن سرطان سينه انجام گرفت. روش: اين مطالعه به روش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه كنترل بر روي 30 نفر (گروه آزمون 15 نفر و گروه گواه 15 نفر) از زنان مبتلا به سرطان سينه مراجعه‌كننده به مركز تحقيقات سرطان شهر تهران انجام شد. نمونه‌ها به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جاي‌دهي شدند. گروه آزمايش تحت مداخله 8 جلسه‌اي روان‌درماني مثبت‌گرا قرار گرفتند، درحالي‌كه گروه گواه هيچ مداخله‌اي را دريافت نكردند. به منظور گردآوري اطلاعات از مقياس تبعيت درماني بيماران مزمن در مورد شركت‌كنندگان اجرا گرديد. داده‌ها با استفاده از شاخص‌هاي آمار توصيفي و آزمون تحليل كوواريانس چند متغيره در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه ‌و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين گروه آزمايش وگروه گواه در نمره‌هاي تبعيت‌درماني تفاوت معنادار وجود دارد (0.05 p). روش روان‌درماني مثبت‌گرا تاثير بر افزايش تبعيت‌درماني دارد و درمانگران مي‌توانند از اين روش در جهت افزايش تبعيت‌درماني اين بيماران استفاده نمايند. نتيجه‌گيري: نتيجه اين پژوهش و پژوهش‌هاي مشابه مي‌توانند در حوزه‌هاي درماني بيماران مزمن سرطان سينه مورد استفاده قرار گيرد.