بررسي فلور منطقۀ حفاظت شدۀ هزار جريب (واقع در استان‌هاي مازندران و سمنان)1

منطقه حفاظت شدۀ هزار جريب در ارتفاعات البرز قرار دارد. يكي از مناطق غني از لحاظ پوشش گياهي و ناحيه گذر بين دو گستره رويشي هيركاني و ايران - توراني محسوب مي‌شود. منطقه مورد مطالعه قسمتي از پارك ملي پابند است كه در دو استان مازندران و سمنان قرار دارد. نمونه‌هاي گياهي طي سال‌هاي (1389-1388) و (1400-1399) در فصول رويشي مختلف جمع‌آوري و بر اساس روش‌هاي مرسوم تاكسونومي گياهي و با استفاده از منابع علمي معتبر شناسايي شدند. در اين مطالعه 369 آرايه از 323 گونه جمع‌آوري شدند كه به 61 تيره و 226 سرده تعلق دارند. در بررسي اين منطقه مشاهده شد دولپه‌اي‌ها با 309 آرايه (%82.6) بزرگترين گروه و تك‌لپه‌اي‌ها با50 آرايه (%13.3) در رده دوم قرار گرفتند. تيره‌هاي با بيشترين تعداد گونه عبارت اند از: تيره كاسنيان (51 گونه)، تيره نعنائيان (33 گونه)، تيره گندميان (28 گونه)، تيره گل‌سرخيان (25 گونه) و تيره كلميان (24 گونه) كه از اين ميان گياهان تيره گل‌سرخيان علاوه بر فراواني در تعداد آرايه، پراكنش بسيار وسيعي در منطقه دارند. از كل نمونه‌هاي جمع آوري شده 39 گونه اندميك ايران است و 24 گونه با خطر نابودي كم، 3 گونه آسيب پذير و 23 سرده تك گونه‌اي شناخته شدند. نتايج حاصل از بررسي اشكال زيستي نشان‌دهنده‌ي غالب بودن همي‌كريپتوفيت‌ها (%37.1) به جهت كوهستاني بودن منطقه و در درجه بعدي تروفيت‌ها (%31.2) مي‌باشد. همچنين از لحاظ كورولوژي، 230 گونه و يا %62.5 از گونه‌ها به ناحيه ايران - توراني يا اروپا - سيبري و يا به هردو ناحيه تعلق دارند.