دسته‌بندي رنگ ‌نماي ساختمان‌هاي مسكوني مبتني بر مقياس‌هاي احساسي رنگ

فقدان برنامه‌هاي كنترل رنگ نما در سياست‌هاي برنامه‌ريزي شهري در ايران و انتخاب رنگ نما براساس سليقۀ طراح، طراحي آن براساس اصول علمي و ارزيابي كاربران را ضروري مي‌نمايد. در مطالعات حوزۀ رنگ، جهت توصيف رنگ از مقياس‌هاي احساسي استفاده كرده‌اند. به‌دليل ماهيت نسبي اصطلاحات احساسي و عدم اجماع نظر در خصوص تعاريف اين مقياس‌ها تحت تأثير عوامل زمينه‌اي و ويژگي‌هاي فردي كاربران، نياز به بازتعريف اين مقياس‌ها در بستر كشور ايران است.  هدف پژوهش، شناسايي و تعيين مقياس‌ها و مؤلفه‌هايي جهت دسته‌بندي تركيب رنگي نما است. براي رسيدن به هدف از تركيب روش‌هاي كيفي و كمّي به‌صورت تحليل محتواي اسناد و انجام پيمايش دلفي توسط بيست نفر متخصص حوزۀ طراحي، رنگ و تحليل نتايج از طريق روش Q، استفاده شد. از يافته‌هاي پژوهش، سه مقياس دوقطبي هماهنگي، دما و وزن جهت دسته‌بندي تركيب رنگي نما استخراج شدند. در مرحلۀ بعد از طريق مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته با پنج نفر از متخصصان معماري و شهرسازي، مؤلفه‌هايي جهت تشخيص اين سه مقياس توصيف تركيب رنگي نما تعيين شدند. سپس جهت تأييد اين مؤلفه‌ها، پرسش‌نامه‌اي تهيه شد كه توسط بيست نفر متخصص پيشين تكميل شد. با تحليل داده‌ها از طريق تحليل كيو، مؤلفه‌هاي مؤثر بر تشخيص سه مقياس توصيف تركيب رنگي نما و هم‌چنين تصاوير منتخب هر مقياس استخراج شدند. با استفاده از نوار رنگ و كدهاي سيستم HSL تصاوير منتخب نهايي، مقادير كمي براساس درصد سطح رنگي و بازشوها در نما، تعداد رنگ‌مايه‌ها، دماي آن‌ها، ميزان روشنايي و اشباعيت رنگ‌مايه‌ها و بازشوها به‌دست آمدند. براساس نتايج، تركيب رنگي نما در هشت حالت سرد-هماهنگ-سبك، سرد-هماهنگ-سنگين، سرد-متضاد-سبك، سرد-متضاد-سنگين، گرم-هماهنگ-سبك، گرم-هماهنگ-سنگين، گرم-متضاد-سبك و گرم-متضاد-سنگين دسته‌بندي شدند كه براساس مقادير كمي قابل تعريف و توصيف هستند.