پيش‌بيني روابط چند بعدي بدن - خود بر اساس آسيب كودكي و ادراك والدين با ميانجي‌گري سبك‌هاي هويت در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد زنجان

مقدمه: دانشجويان با ورود به محيط دانشگاه با چالش هاي متفاوتي از جمله نحوه برقراري ارتباط با همكلاسي ها روبرو هستند. هدف از پژوهش حاضر، پيش‌بيني روابط چند‌ بعدي  ‌بدن ‌خود بر اساس آسيب كودكي و ادراك والدين با ميانجي‌گري سبك‌هاي هويت در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد زنجان است. روش كار:  پژوهش حاضر توصيفي همبستگي است. جامعه آماري كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد زنجان در سال تحصيلي  ۱۴۰۲ ۱۴۰1 كه9223 تن بودند و با استفاده از جدول مورگان، 322 تن به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي(جامعه ناهمگن مي‌باشد) انتخاب شدند. ابزارگردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه جمعيت شناختي،” پرسشنامه‌‌ روابط چند بعدي ‌بدن‌ خود” (Multidimensional Body self Relations Questionnaire)؛” پرسشنامه ‌آسيب كودكي” (Childhood Trauma Questionnaire)؛   مقياس ادراك والدين” (Perceptions of Parent Scale) و”پرسشنامه سبك‌هاي هويت” (Identity Styles Questionnaire) بود. براي روايي ابزارها به پژوهش‌هاي پيشين اكتفا شد و پايايي به روش همساني دروني با محاسبه ضريب آلفا كرونباخ محاسبه شد. تحليل داده‌ها با استفاده ازالگوي معادلات ساختاري با كاربرد نرم‌افزارهاي آماري اس‌پي‌اس اس نسخه 24 و آموس نسخه 24 انجام شد يافته‌ها: بين آسيب كودكي و روابط‌ چند ‌بعدي ‌بدن ‌خود  همبستگي مثبت، معكوس معنادار و ادراك والدين و سبك‌هاي هويت همبستگي مثبت و مستقيم و معنا دار وجود دارد (0.01 P).  سبك هويت هنجاري در رابطه بين آسيب كودكي و روابط‌ چند ‌بعدي ‌بدن ‌خود  و همچنين سبك‌هاي هويت در رابطه بين ادراك والدين و روابط چند بعدي بدن خود نقش ميانجي داشت(0.01 P). نتيجه‌گيري: روابط چند بعدي بدن خود بر اساس آسيب كودكي و ادراك والدين با ميانجيگري سبك‌هاي هويت قابل پيش‌بيني است. پيشنهاد مي‌شود براي افزايش سطح آگاهي والدين با برگزاري دوره‌هاي آموزشي سبك‌هاي تربيتي وايجاد محيط سالم براي كاهش آسيب‌هاي كودكي جهت بهبود روابط چند بعدي بدن - خود استفاده شود.