مواجهه با رشد اندك شركت‌هاي دانش‌بنيان در برخي استان‌ها؛ مطالعه موردي آذربايجان‌شرقي، خراسان جنوبي و هرمزگان

شركت‌هاي دانش‌بنيان، بازنمايي براي فعاليت‌هاي نوآورانه در منطقه است و توزيع نامتوازن آن يكي از عوامل شكاف نوآوري ميان مناطق محسوب مي‌شود. اين پژوهش توسعه نامتوازن شركت‌هاي دانش‌بنيان در استان‌هاي كشور به طور خاص سه استان آذربايجان‌شرقي، خراسان‌جنوبي و هرمزگان را بررسي مي‌كند. در اين راستا بر كاركردهايي كه براي شكل‌گيري و رشد فعاليت دانش‌بنيان در منطقه لازم است يعني تجاري‌سازي، تحقيق و توسعه، نوآوري‌ مبتني بر فناوري سطح بالا و تربيت نيروي انساني متخصص تمركز شد و عوامل زمينه‌اي موثر بر رشد شركت‌هاي دانش‌بنيان كه بازنمايي از كاركردهاي شناسايي شده است با رويكردي كمي بررسي شد. برخي از اين عوامل عبارتند از سهم استان از تعداد هيات‌علمي، تعداد مقالات ، تعداد كارگاه‌هاي تحقيق و توسعه، ارزش افزوده بخش صنعت و فعاليت‌هاي حرفه‌اي علمي و فني، ارزش افزوده بخش اطلاعات و ارتباطات. در مرحله بعد، با تمركز بر مفهوم تخصصي‌سازي هوشمند، تخصصي‌سازي فعاليت شركت‌هاي دانش‌بنيان پيگيري و مبتني بر چارچوب مفهومي نظام نوآوري منطقه‌اي، همسويي اقدامات بازيگران دو زيرنظام ايجادكننده دانش و بهره‌بردار از دانش و همچنين دولت بررسي شد. داده‌ها از طريق مطالعه كتابخانه‌اي آمارهاي رسمي و اسناد و مراجعه به سايت شركت‌هاي دانش‌بنيان جمع‌آوري شده است. در نهايت مبتني بر يافته‌ها پيشنهاداتي مانند تعريف سازوكار تبادل نيروي انساني، ايجاد شبكه‌هاي بين استاني، تسهيل تجاري‌سازي و ... ارائه شده است. براي تخصصي‌سازي فعاليت‌هاي دانش‌بنيان نيز مبتني بر شرايط منطقه بر حمايت هدفمند و جهت‌دار شركت‌هاي دانش‌بنيان و تعديل در نحوه ارزيابي شركت‌هاي دانش‌بنيان تاكيد شده است.