ارزيابي اثر برنامه‌هاي توسعه صادرات در ورود به بازارهاي بين‌المللي و افزايش صادرات شركت هاي دانش‌بنيان

دولت و نهادهاي حمايتي معمولا برنامه‌هايي جهت توسعه صادرات شركت‌ها طرح‌ريزي و اجرا مي‌كنند كه اثربخشي آن‌ها مورد سوال و ارزيابي است. در اين پژوهش به ارزيابي اثربخشي برخي برنامه‌هاي توسعه صادرات شركت‌هاي دانش بنيان كشور در ورود به بازارهاي بين‌المللي و افزايش صادرات آن‌ها پرداخته‌ايم. اين مقاله به دنبال بررسي تاثير حمايت‌ها بر روي تبديل شدن شركت‌هاي بدون تجربه صادراتي به صادراتي و همچنين تاثير حمايت‌ها بر روي افزايش صادرات شركت‌هاي با تجربه صادراتي، مي‌باشد. رويكرد اين پژوهش كاربردي و براساس آمار حمايت‌هاي صادراتي و صادرات محقق شده در سال‌هاي 1393 تا 1398 است كه با روش تحليل رگرسيون و آزمون مقايسه زوجي مورد تحليل قرار گرفته است. نتايج بدست آمده حاكي از آن است كه حمايت‌هاي صورت گرفته در سه محور ارائه خدمات اطلاعاتي، فعاليت‌هاي تسهيل كننده و آموزش و يادگيري به شركت‌هاي دانش‌بنيان بدون تجربه صادراتي، در شروع صادرات اين شركت ها موثر بوده است، اما اين حمايت‌ها تاثير قابل ملاحظه‌اي بر روي افزايش صادرات شركت‌هايي كه داراي تجربه صادراتي بوده‌اند، نداشته است. پيشنهاد كاربردي اين تحقيق لزوم توجه جدي به نيازمنديهاي متفاوت شركت هاي بدون تجربه صادراتي و شركت هاي باتجربه است، در غير اين صورت تخصيص حمايت هاي نسبتا مشابه به هر دوسته سبب تضييع منابع خواهد شد. اين امر خود تاكيدي است بر لزوم تدقيق ماموريت هاي نهادهاي حامي صادرات تا تصوير روشني از دو هدف مختلف افزايش كمي تعداد شركت هاي داراي تجربه صادرات و/يا افزايش صادرات كشور از طريق افزايش صادرات شركت هاي با تجربه و ميزان توزيع منابع بر اين اساس ارائه شود.