ارتباط دلبستگي مادر و جنين با استرس والد شدن

مقدمه: دلبستگي پيوند عاطفي پايدار بين مادر و جنين است كه پديده‌اي منحصر به فرد مي باشد. هدف از اين پژوهش، تعيين ارتباط دلبستگي مادر و جنين با استرس والد شدن است. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي - تحليلي، 250 نفر از زنان باردار مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت دانشگاه علوم پزشكي بروجن، مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‌ ها با استفاده از پرسش‌نامه‌هاي دموگرافيك باروري، پرسش‌نامه استاندارد كرانلي و پرسش‌نامه استاندارد استرس والدي، جمع آوري و با استفاده از آمار توصيفي، محاسبه ضريب همبستگي پيرسون و ضريب همبستگي اسپيرمن، آزمون t مستقل، رگرسيون چند متغيره و آزمون تحليل واريانس مورد تجزيه قرار گرفتند. نتايج: بين نمره كل استرس والدي با نمره كل دلبستگي مادر و جنين و ابعاد آن رابطه معكوس معنادار وجود دارد 0/001 P. رگرسيون چند متغيره نشان داد دو بعد از خود گذشتگي و تمايز مادر و جنين بيشترين ابعاد پيش‌بيني كننده استرس والدي بودند. هم‌چنين ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه نمره كل استرس والدي با متغيرهاي دموگرافيك و باروري ارتباط معنادار ندارد (P 0.05). هم‌چنين نمره كل دلبستگي مادر به جنين نيز با متغيرهاي دموگرافيك و باروري ارتباط معناداري نداشته 0/05 P و تنها با تعداد بارداري رابطه معكوس دارد 0/05 P. نتيجه‌گيري: يافته ‌هاي پژوهش نشان مي‌ دهد كه با افزايش دلبستگي و كاهش استرس والدي مي ‌توان شاهد مسئوليت‌پذيري والدي بيشتر در قبال شيرخوار باشيم، بدين صورت مي‌ توان انتظار داشت با حمايت ‌هاي عاطفي، مراقبتي و بهداشتي بهتري همراه باشيم.