بررسي تاثير تمرين مقاومتي بر بيان ژن مايوكاين‌ها در عضله اسكلتي موش‌هاي صحرايي

مقدمه: مايوكاين‌ها در پاسخ به انقباضات و استرس مكانيكي ناشي از تمرين ورزشي توليد و نقش كليدي در بازسازي عضله و يا كنترل برخي بيماري‌ها دارند. نقش تمرينات مقاومتي در ترشح مايوكاين‌ها كمتر بررسي شده است لذا هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير چهار هفته تمرين مقاومتي بر بيان ژن‌هاي ماسلين، آپلين و دكورين در عضله سولئوس موش‌هاي صحرايي نر نژاد ويستار مي‌باشد. روش بررسي: مطالعه حاضر از نوع تجربي بود. تعداد 16 سر موش نر نژاد ويستار 8 هفته‌اي با ميانگين وزني 16/99±223 گرم به‌طور تصادفي به 2 گروه شامل گروه كنترل (8 =Con) و تمرين مقاومتي (8RT=) تقسيم شدند. پس از آشنايي حيوانات با محيط آزمايشگاه و تمرين مقاومتي روي نردبان، موش‌هاي صحرايي گروه تمرين مقاومتي به مدت 4 هفته، 3 روز در هفته به تمرين روي نردبان پرداختند. مقادير بيان ژن‌هاي ماسلين، آپلين و دكورين عضله سولئوس با روش RT-Pcr اندازه‌گيري شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش آماري تي‌ مستقل در سطح0/05‌p با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS version 16  استفاده شد. نتايج: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه انجام 4 هفته تمرين مقاومتي به‌صورت منظم قادر به افزايش معني‌دار ماسلين (0/0004 =P) ، آپلين (0/0001 P )  و دكورين (0/0078 P=) در عضله كند انقباض سولئوس نسبت به گروه كنترل مي‌شود. نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد انجام تمرينات مقاومتي با افزايش بيان ماسلين، آپلين و دكورين در عضله اسكلتي در هموستاز انرژي نقش مهمي دارد كه اهميت اين نوع تمرين ورزشي در سلامت را نشان مي‌دهد.