عملكرد جنسي و صميميت زناشويي در زنان مبتلا به سرطان پستان ماستكتومي‌شده: نقش واسطه‌اي نگراني از تصوير بدني

مقدمه: روش‌ جراحي ماستكتومي، كيفيت زندگي طولاني‌مدت زنان داراي سرطان پستان را بسيار تحت‌تأثير قرار مي‌دهد. ماستكتومي مي‌تواند نقش مهمي در تمايلات جنسي و صميميت زناشويي داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه‌اي نگراني از تصوير بدني در رابطه بين عملكرد جنسي و صميميت زناشويي زنان مبتلا به سرطان پستان ماستكتومي‌ شده بود. روش بررسي: روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه بيماران مبتلا به سرطان پستان ماستكتومي‌شده بود كه ليست آنها در سال 1401 در بيمارستان­ها و مراكز خيريه‌ مربوط به سرطان شهر تهران وجود داشت. يكصدوچهل‌و‌پنج نفر از زنان ماستكتومي‌شده با روش نمونه­‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسش‌نامه­‌هاي صميميت زناشويي تامپسون و واكر، عملكرد جنسي زنان روزن و همكاران و نگراني از تصوير بدن ليتلتون بود. روابط بين متغيرها با آزمون همبستگي پيرسون و آزمون مدل‌يابي معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزارهايversion 16  SPSS و Amos نسخه 24 انجام شد. نتايج: يافته‌ها نشان داد كه نگراني از تصوير بدن در رابطه بين عملكرد جنسي و صميميت زناشويي زنان ماستكتومي ‌شده نقش واسطه‌اي ندارد (0/05 P). آزمون همبستگي پيرسون نيز نشان داد كه بين عملكرد جنسي با صميميت زناشويي رابطه مثبت و معنادار (P 0.05) و بين نگراني از تصوير بدني با صميميت زناشويي رابطه منفي معناداري وجود دارد (0/05 P) و بين عملكرد جنسي با نگراني از تصوير بدني رابطه معناداري مشاهده نشد (P 0.05). نتيجه‌گيري: روان‌شناسان مي‌توانند از يافته‌هاي اين مطالعه براي آموزش ماهيت مشكلات جنسي اين زنان استفاده كنند و به دنبال شناسايي عواملي باشند كه به صميميت بهتر در روابط زناشويي اين زنان، كمك نمايد.