بررسي ميكروRNA ها در مبتلايان به سوءمصرف آمفتامين

مقدمه: اعتياد به مواد مخدر با مصرف كنترل نشده دارو و عود نياز به مصرف دارو شناخته مي‌شود. تغييرات در بيان ژن نقش مهمي در نوروپلاستيسيته مربوط به اعتياد دارد، اما مكانيسم‌هايي كه طي آن داروهايي اعتيادآور مدارهاي انگيزشي مغز را بازسازي مي‌كنند نامشخص است. ميكروآرناها (miRNAs) يك گروه از RNA هاي كوچك غيركدگذار اند كه به مناطق ترجمه نشدني ۳ پريم از mRNA هاي هدف خود متصل شده ترجمه را مهار و بيان ژن را سركوب مي كنند. هدف اين مطالعه بررسي پروفايل و همچنين بيان متفاوت MIR 24 و MIR 329 در بيماران مبتلا به اختلال مصرف آمفتامين است. روش بررسي: در اين مطالعه بر روي 30 فرد مبتلا به سوء مصرف آمفتامين و 30 فرد كه هيچ سابقه مصرف مواد محرك را نداشتند و به مراكز درماني آذربايجان شرقي و غربي مراجعه كرده‌اند انجام گرفت. استخراج RNA مطابق كيت انجام شد. كميت RNA استخراج شده توسط دستگاه نانودراپ بررسي شد. سپس به اين RNAها با استفاده از آنزيم Poly(A) Polymerase دم پلي Aاضافه شده و سپس با استفاده از پرايمرهاي ويژه و آنزيم Reverse transcriptase تبديل به cDNA شدند. در نهايت با استفاده از روش qRT-PCR ميزان بيان آن‌ها به‌صورت كمي و در مقايسه با گروه كنترل اندازه‌گيري گرديد. نتايج: در مطالعه حاضر، نتايج حاكي از آن است كه  بيان ژن MIR 24 افزايش بيان معني‌داري در مقايسه با U6 وجود داشت. ژن MIR 24 نسبت به گروه كنترل در نمونه خون اخذ شده از افراد با اختلال سوءمصرف آمفامين حدود 9/02 برابرافزايش بيان داشت (P-value=0.049) و در خصوص ژن MIR 329 نسبت به گروه كنترل در نمونه خون اخذ شده از افراد با اختلال سوءمصرف آمفتامين حدود 0/007 برابركاهش بيان داشت و ارتباط معني‌داري مشاهده شد ((P-value=0.000. نتيجه‌گيري: نتايج به‌دست آمده نشان دادند كه تغيير بيان miR-24 و  miR-329 در نمونه خون افراد مصرف كننده آمفتامين كه ارتباط معناداري وجود داشت كه احتمالا در ارتباط با اختلال در سوء‌مصرف آمفتامين بوده باشد و اين miR احتمالا بالقوه قابليت استفاده به عنوان يك ماركر تشخيصي غيرتهاجمي به منظور تشخيص اختلال در سوء مصرف آمفتامين دارا مي‌باشند.