بررسي سطح بيان inlB و تهاجم سلولي در ايزوله هاي ليستريا مونوسيتوژنز جدا شده از زنان باردار

مقدمه: ليستريا مونوسايتوژنز به عنوان يك پاتوژن بالقوه شناخته مي‌شود كه مي‌تواند موجب ليستريوز پريناتال و به دنبال آن، سقط جنين، زايمان زودرس يا تولد نوزاد نارس شود. فاكتورهاي متعددي در بيماري‌زايي اين باكتري دخالت دارند، نظير اينتر نالين B كه در ورود باكتري به طيف وسيعي از رده‌هاي سلولي دخالت دارد. با اين‌حال چندان مشخص نيست كه آيا بيان اين پروتئين در ايزوله‌هاي مختلف يكسان است يا نه. روش بررسي: اين مطالعه تجربي با هدف مقايسه ايزوله هاي ليستريا مونوسايتوژنز جدا شده از زنان باردار (7 ايزوله) با پيامدهاي مختلف بارداري (شامل تولد نوزاد سالم، تولد نوزاد نابينا و يا مرده) و دچار سقط (1 ايزوله)، از نظر سطح بيان inlB (ژن كد كننده اينترنالين B) و نيز تهاجم سلولي، انجام گرفت. نتايج مرتبط با بيان ژن ، با آزمون واريانس يكطرفه و با استفاده از نرم‌افزارversion 16  SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: هر چند افزايش بيان ژن inlB در اكثر موارد مشاهده شد ولي ميزان افزايش در ميان ايزوله‌هاي مختلف، ناهمگون بوده و ارتباط معناداري با ميزان تهاجم سلولي و پيامد‌هاي بارداري نشان نداد (0/05 P). نيمي از ايزوله‌هاي مورد مطالعه قادر به تهاجم به سلول‌هاي HepG2 (رده سلولي سرطان كبد) بودند، در حاليكه تهاجم به سلول‌هاي  HeLa، فقط در يك ايزوله مشاهده شد، اما اين اختلاف معنادار نبود. ضمناً ارتباط معناداري ميان ميزان تهاجم سلولي ايزوله‌ها و پيامد‌هاي بارداري مشاهده نشد (0/05 P). نتيجه‌گيري: ميزان بيان سطح inlB و تهاجم سلولي، نمي‌تواند تفاوت در بيماري‌زايي ايزوله‌ها را توجيه كند. مطالعات بيشتري براي شناسايي عوامل تعيين كننده باكتريايي و احتمالاً ميزباني نياز است.