ارزيابي آسيب‌پذيري لرزه‌اي پهنه بافت فرسوده حصيرآباد اهواز از منظر شاخص‌هاي فيزيكي

زمينه و هدف شهرها، به‌ويژه مناطق فرسوده در معرض اثرات طيف گسترده‌اي از بلاياي طبيعي و فاجعه‌هاي حاد مانند زمين‌لرزه قرار دارند كه مي‌تواند مرزهاي شهرها را تحت تأثير قرار دهد. از اين ‌رو، پرداختن به ارزيابي آسيب‌پذيري لرزه‌اي بافت‌هاي فرسوده در مواجهه با حوادث و مخاطرات احتمالي امري ضروري است تا بافت فرسوده شهرها در برابر بلاياي طبيعي مقاومت بيشتري داشته باشند و براي مقابله با فاجعه‌ها و فشارها آماده باشند. مسئله پژوهش حاضر، آسيب‌پذيري لرزه‌اي بافت فرسوده حصيرآباد اهواز در برابر زلزله است. روش روش پژوهش توسعه‌اي ‌كاربردي و مبتني بر رويكرد مطالعات مكاني‌سازه‌اي است؛ بنابراين شاخص‌هاي 7 ‌گانه، استخراج و در محيط نرم‌افزار Geoda و Arc GIS تحليل شد.يافته ها نتايج موضوعي تحقيق نشان مي‌دهد از ميان شاخص‌هاي تأثيرگذار در آسيب‌پذيري لرزه‌اي بافت فرسوده، اسكلت ساختمان و قدمت ساختمان با ضريب 1/94 و 1/03 بيشترين اثربخشي را داشته‌اند. همچنين نتايج مكاني نشان مي‌دهد 290665 متر مربع؛ يعني 26 درصد از كل مساحت بافت با سطوح آسيب‌پذيري 0/01 در وضعيت كاملاً آسيب‌پذير قرار دارد. نتيجه گيري نتايج بررسي ميزان آسيب‌پذيري در بافت فرسوده نشان مي‌دهد در كوي شماره 1 سطوح با وضعيت كاملاً آسيب‌پذير 39/4 درصد از بافت را دربرمي‌گيرد، در كوي شماره 2، 40 درصد ساختمان‌ها آسيب‌پذيري متوسط دارند و نسبتاً آسيب‌پذير هستند و در كوي شماره 3 نيز 29/9 درصد ساختمان‌ها آسيب‌پذيري متوسط دارند.