نقش هويت گرايي در قوام و دوام ژئوكالچر شيعه مطالعه موردي: راه‌پيمايي اربعين

هدف: بسياري از تحليل‌ها درباره پديده اربعين، در حوزه ژئوپليتيك و پيامدهاي سياسي اين پديده براي منطقه و جهان بوده است. اين درحالي‌ست كه نمي‌توان اين پديده را محدود به حوزه سياسي _امنيتي كرد، بلكه تحليل هاي ژئوكالچر با محوريت مسائل هويتي، پرتو روشني بر ابعاد مختلف آن خواهد انداخت و از اين مدخل نيز مي‌توان به تحليل‌هاي هويتي پيرامون نظم منطقه‌اي ورود پيدا كرد. بر اين اساس تحليل چرايي و چگونگي تأثيرگذاري راه‌پيمايي اربعين بر ژئوكالچر شيعه با تمركز بر هويت‌گرايي برخاسته از آن، از اهميت زيادي برخوردار است. روش: در روش شناسي، شاخص هاي پژوهش، جامعه و نمونه‌ آماري، با استفاده از روشهاي كمي مورد مطالعه قرار خواهد گرفت. اين مقاله به لحاظ هدف، كاربردي و به لحاظ روش، كمي و به لحاظ نحوه‌ گردآوري داده ها، از نوع پيمايشي ميداني است. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان ميدهد كه بيشتر نمونه‌ آماري پژوهش، با وجود ديدگاه هاي متفاوت درباره‌ هويت گرايي شيعي، نسبت به چالش هاي موجود آن حساسيت داشته و تمايل به كنشگري دارند. همچنين نمونه‌ آماري راهپيمايي اربعين را موجب ارتقاي حس تعلق گرايي به هويت شيعي ارزيابي كرده است كه اين نشان ميدهد؛ مراسم اربعين در حفظ، تثبيت و مانايي هويت شيعي در ميان پيروان آن اثري مثبت داشته است. نتيجه گيري: براساس يافته هاي پژوهش،كمرنگ شدن مرزهاي فيزيكي و گسترش مرزهاي هويتي در باور نيروهاي اجتماعي در آينده، محتمل به نظر مي رسد كه اگر با فراهم شدن زمينه هاي همبستگي همراه باشد، سبب دوام جغرافياي فرهنگي گروههاي اجتماعي خواهد بود.