بررسي آثار تسهيلات اعطايي بانك ‌ها در متغيرهاي كلان اقتصادي

تسهيلات بانكي يكي از مهم‌ترين راه‌ هاي تأمين ‌مالي بنگاه‌هاي اقتصادي در جهت افزايش توليد و اشتغال شناخته مي‌شود، به‌ طوري‌ كه نزديك به ۹۰ درصد از تأمين‌مالي در كشور بانك‌محور است. با اين‌حال، آثار تسهيلات بانكي در متغيرهاي كلان اقتصادي، به‌واسطه ايجاد نقدينگي يا انحرافي كه از توليد مي‌تواند داشته باشد، بحث‌برانگيز است. ازاين‌رو، هدف اين مطالعه بررسي آثار تسهيلات اعطايي بانك‌ها در متغيرهاي كلان اقتصادي به كمك مدل خودهمبسته با وقفهٔ توزيعي (ARDL) طي بازه زماني ۱۳۵۷-۱۴۰۱ است. نتايج پژوهش نشان داد كه اثر تسهيلات اعطايي در متغيرهاي رشد اقتصادي، بدهي بخش غيردولتي به بانك‌ها، نقدينگي، و موجودي سرمايه مثبت و در بدهي بخش دولتي به بانك‌ها معنادار نيست. بنابراين با توجه به نتايج، ازآنجاكه هدف اصلي اعطاي تسهيلات بانكي، تأمين‌مالي بنگاه‌ها و واحدهاي توليدي در جهت افزايش رشد و اشتغال است، انتظار مي‌رود اعطاي تسهيلات به آثار مطلوبي در اقتصاد منتج شود. بااين‌حال، درصورتي‌كه نظارت كافي بر روي نحوهٔ پرداخت و هزينه‌كرد آن نباشد، مطابق با يافته‌هاي پژوهش مي‌تواند حجم پول و نقدينگي را افزايش دهد و بي‌ثباتي اقتصاد را در پي داشته باشد.