كاربرد پياده ‌سازي استاندارد بين‌المللي گزارشگري مالي شمارهٔ ۱۳ در پيش‌ بيني تسهيلات غيرجاري و استاندارد بين‌المللي گزارشگري مالي شمارهٔ ۹ در پيش ‌بيني سودآوري عملياتي آتي بانك ‌ها

در اين پژوهش، سودمندي ارزش منصفانه نسبت ‌به بهاي تمام ‌شدهٔ تاريخي تسهيلات مالي در پيش‌ بيني تسهيلات غيرجاري در بانك‌هاي ايران موردبررسي قرار گرفت. همچنين در راستاي تحكيم و تكميل نتايج، سودمندي زيان اعتباري موردانتظار نسبت‌به زيان كاهش ارزش تحقق‌يافتهٔ انباشتهٔ تسهيلات مالي در پيش‌بيني سودآوري عملياتي آتي بانك‌ها بررسي شد. فرضيه‌هاي پژوهش از طريق داده‌هاي تابلويي (پانل)، مدل پانل پويا و ايستا، و با استفاده از اطلاعات ۱۴ بانك پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌هاي ۱۳۹۳-۱۴۰۰ موردآزمون قرار گرفت. نتايج فرضيهٔ اول پژوهش نشان مي‌دهد كه صرفاً ارزش منصفانهٔ تسهيلات مالي (درصد تغييرات) توانايي پيش ‌بيني تسهيلات غيرجاري را دارد. مطابق نتايج حاصل از آزمون فرضيهٔ دوم، توانايي زيان اعتباري موردانتظار در مقايسه با زيان كاهش ارزش تحقق‌يافتهٔ انباشته در پيش‌بيني سودآوري عملياتي يك سال آتي بانك‌ها بيشتر است. نتايج حاصل از فرضيهٔ سوم پژوهش حاكي از آن است كه صرفاً متغير زيان اعتباري موردانتظار توانايي پيش‌بيني سودآوري عملياتي دو سال آتي بانك‌ها را دارد.