فرصت هاي شغلي بالقوه در بخش‎هاي دولتي و غيردولتي متخصصين اپيدميولوژي و برآورد تعداد مورد نياز در كشور ايران تا سال ۱۴۰۶

مقدمه و اهداف: ماهيت و توانايي اپيدميولوژيست‌ها در ارتقاء سطح سلامت و انجام تحقيقات مرتبط زماني نمود مي‌‌يابد كه آنها در جايگاه مناسب و به تعداد كافي در يك كشور حضور داشته باشند. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين جايگاه‌هاي شغلي بالقوه و مرتبط با رشته اپيدميولوژي در دو بخش دولتي و غيردولتي، و برآورد تعداد اپيدميولوژيست‌ها در كشور تا سال ۱۴۰۶ انجام شده است.روش‌ كار: مطالعه حاضر به صورت تركيبي در دو بخش كمي و كيفي اجرا شد. در قسمت كيفي مصاحبه با خبرگان، سياست گذاران، دانش ‌آموختگان و دانشجويان اين رشته در زمينه فرصت‌هاي شغلي انجام شد. در بخش كمي نيز با استفاده از مدل‌سازي و پارامترهاي حاصل از بررسي متون و نظر خبرگان اين رشته، برآورد تعداد اپيدميولوژيست هاي موردنياز انجام شد. در اين مطالعه نياز حال و آينده نزديك تا سال 1406 مد نظر بوده است. يافته‌ها: از ديدگاه مصاحبه‌شوندگان، فرصت‌هاي شغلي اپيدميولوژيست‌ها در كشور در حوزه مديريت و تحليل مسئله، انجام پژوهش‌هاي كاربردي، تجزيه‌وتحليل داده، داشبوردسازي، تدريس، آموزش و نگاه به آينده (آينده‌پژوهي) تقسيم‌بندي شد. برآورد تعداد اپيدميولوژيست‌هاي موردنياز بعد از حذف فرصت هاي از دست رفته شغلي كشور تا سال 1406، حدود 1122 نفر بود كه اغلب آن‌ها در صورت ايجاد فرصت‌هاي شغلي سهم نظام سلامت كشور است. بيشترين تعداد اپيدميولوژيست موردنياز واحدهاي وزارت بهداشت و دانشگاه‌هاي علوم پزشكي كشور، در مراكز تحقيقاتي و سپس در بيمارستان‌ها است.نتيجه‌گيري: برآورد تعداد اپيدميولوژيست‌ موردنياز با استفاده از مدل‌سازي در كشور و توجه به تعداد دانش‌آموختگان در حال حاضر، نشان مي‌دهد توسعه اين رشته و افزايش دانش آموختگان تنها در صورت تعريف و ايجاد فرصت‌هاي شغلي و بكارگيري آنها در رديف‌هاي شغلي پيشنهادي، امكان پذير است.