بررسي شيوع والدآزاري در دانش‌آموزان پسر در شرايط همه گيري كرونا

مقدمه: خشونت خانگي به اَشكال مختلفي در خانواده‌‌ها رخ مي‌‌دهد. والدآزاري نوعي خشونت روان‌‌شناختي، فيزيكي يا مالي فرزندان نسبت به والدين است. هدف پژوهش حاضر بررسي شيوع والدآزاري در دانش‌آموزان پسر در شرايط همه‌‌گيري كرونا بود.مواد و روش ها: روش تحقيق اين پژوهش توصيفي مقطعي بود. جامعۀ آماري همۀ مادران دانش‌‌آموزان پسر مقطع متوسطۀ استان خوزستان در سال تحصيلي ۱۴۰۰-۱۳۹۹ بودند كه 676 نفر به روش نمونه‌‌گيري خوشه‌‌اي چندمرحله‌‌اي انتخاب شدند. در اين پژوهش، از مقياس والدآزاري(PAS BV) و پرسش‌نامۀ جمعيت‌‌شناختي استفاده گرديد؛ همچنين براي تجزيه‌وتحليل داده‌‌ها از روش‌‌هاي آﻣﺎر ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ (ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ و اﻧﺤﺮاف اﺳﺘﺎﻧﺪارد) و آمار تحليلي (آزمون t) در نرم‌افزار SPSS vol.22 استفاده شد.يافته هاي پژوهش: يافته‌‌ها نشان داد، ميزان شيوع والدآزاري در ابعاد مالي 11.4 درصد، عاطفي 5 درصد، فيزيكي 6.2 درصد و نمرۀ كل والدآزاري 4.1 درصد است؛ همچنين يافته‌‌هاي اين پژوهش در مقايسه با پژوهش‌‌هاي پيش از شيوع كرونا نشان داد كه شيوع والدآزاري پسران مدارس مقطع متوسطۀ استان خوزستان در شرايط همه‌‌گيري كرونا كمتر بوده است.بحث و نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌‌هاي اين پژوهش، علي‌رغم اينكه آمار والدآزاري در جامعۀ ايراني قابل‌توجه است، برخلاف آمار مربوط به ساير جوامع، ميزان والدآزاري در شرايط همه‌‌گيري كرونا در استان خوزستان افزايش نداشته است؛ بنابراين، بررسي راهبردهايي كه باعث ايجاد و حفظ تعاملات مثبت در خانواده شده است، پيشنهاد مي‌‌شود.