انطباق خوشه همخواني آغازين در زبان تركي آذربايجاني

مقاله‌ حاضر شكسته‌شدن خوشه‌هاي همخوان آغازين در وام‌واژه‌ها در زبان تركي آذربايجاني را براي انطباق با الگوي هجايي اين زبان بررسي مي‌كند. الگوي هجايي زبان تركي آذربايجاني CV(C)(C) است. به اين معني كه وجود آغازه در اين زبان ضروري است؛ ولي حضور خوشه‌ همخوان در آغازه‌ هجا، غيرمجاز است و محدوديت *COMPONS از اولويت بسيار بالايي برخوردار است. پس اگر واژه‌اي با آغازه‌ پيچيده وارد اين زبان گردد، خوشه‌ همخوان آغازين بايد شكسته شود و با الگوي هجايي اين زبان منطبق شود. اين عمل با اعمال فرايند درج واكه صورت مي‌گيرد كه به دو حالت است: درج واكه آغازي و درج واكه مياني. درخصوص تعيين محل درج واكه اينكه درج مياني بايد باشد يا آغازين، نظرات متعددي مطرح شده است. پس از بررسي نظريه‌هاي مختلف دراين‌زمينه، اين‌گونه نتيجه‌گيري شد كه در زبان تركي آذربايجاني شكستن خوشه‌ همخوان آغازين صرفاً براساس نظريه‌ فليچ هكر (2001، 2005) قابلِ‌تبيين است كه بيان مي‌كند محل درج براساس بيشترين شباهت ادراكي بين درون‌داد و برون‌داد پس از درج واكه تعيين مي‌گردد. در پايان، فرايند درج و محل درج در چارچوب نظريه‌ بهينگي تبيين و بررسي شد كه اين نظريه به‌درستي از عهده تبيين مسائل برآمد.