گويش‌سنجي گونه‌هاي زباني رايج در حدِّفاصل جنوب استان همدان تا شمال استان خوزستان: با استفاده از رويكرد فاصلۀ‌ لونشتاين

گويش‌سنجي، رويكردي رايانشي، كمّي و آماري است كه در آن تفاوت‌هاي زباني در گسترۀ جغرافيايي معيّن، با استفاده از روش‌هاي مشخص بررسي مي‌شود. در پژوهش پيشِ‌رو، فاصلۀ زباني گونه‌هاي رايج در حدِّفاصل جنوب استان همدان تا شمال استان خوزستان و نحوۀ توزيع منطقه‌اي آن‌ها با استفاده از رويكردي نوين در گويش‌سنجي بررسي ‌شده ‌است. اين گونه‌هاي زباني عمدتاً لكي و لري هستند. اين پژوهش به روش كتابخانه‌اي و ميداني انجام‌ شده ‌است. بنابراين، براي انجام آن، فاصلۀ زباني معادل 100 واژه در 80 جايگاه با استفاده از فاصلۀ لونشتاين در بستۀ نرم‌افزاري Rug/L04 ‌سنجش و اندازه‌گيري شده ‌است. بروندادهاي حاصل از تحليل فاصله‌هاي زباني به‌صورت نقشه‌ها و نمودارهاي قابلِ‌تفسير و تحليل‌هاي آماري ارائه ‌مي‌گردد. عمده‌ترين دستاوردهاي اين پژوهش عبارت‌اند از: 1. خوشه‌بندي گونه‌هاي زباني؛ 2. نحوۀ توزيع زباني-‌جغرافيايي آن‌ها در طول پيوستار زباني. بررسي تفاوت‌هاي آوايي-واژگاني ميان داده‌هاي زباني گردآوري‌شده نيز ماهيت پيوستاري‌بودن اين گونه‌هاي زباني را تأييد ‌مي‌كند. از‌اين‌رو، در يك سر پيوستار، گونه‌هاي زباني لكي و لُري لرستاني و در سر ديگر آن گونه‌هاي زباني لُري بختياري واقع ‌شده‌اند.