الگوي رابطۀ خودتنظيمي با عملكرد تحصيلي دانشجويان: نقش ميانجي‌گر التزام و سرزندگي تحصيلي

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطۀ خودتنظيمي با عملكرد تحصيلي دانشجويان با نقش ميانجي‌گر التزام و سرزندگي تحصيلي انجام شد. اين پژوهش از نوع توصيفي‌ـ‌همبستگي بود. نمونۀ پژوهش شامل 322 دانشجو (163 دختر و 159 پسر) بود كه به‌صورت تصادفي چندمرحله‌اي از بين تمام دانشجويان دانشگاه شهيد چمران اهواز كه در سال تحصيلي 1401-1400 مشغول به تحصيل بودند، انتخاب شدند. داده‌ها ازطريق پرسشنامۀ خودتنظيمي تحصيلي بوفارد و همكاران (1995)، پرسشنامۀ التزام تحصيلي ريو و تسنگ (2011)، پرسشنامۀ سرزندگي تحصيلي مارتين و مارش (2008) و عملكرد تحصيلي جمع‌آوري و تحليل داده‌ها با كمك روش الگويابي معادلات ساختاري و با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS و AMOS انجام شد. نتايج نشان داد مدل پيشنهادي از برازش مناسبي با داده‌ها برخوردار بود. يافته‌ها نشان داد اثر مستقيم خودتنظيمي تحصيلي بر عملكرد تحصيلي، التزام تحصيلي و سرزندگي تحصيلي رابطۀ مثبت و معني‌دار است. علاوه‌برآن، اثر مستقيم التزام تحصيلي با عملكرد تحصيلي و سرزندگي تحصيلي با عملكرد تحصيلي نيز مثبت و معنادار بود‌. همچنين، نتايج مسيرهاي غيرمستقيم نشان داد خودتنظيمي تحصيلي بر عملكرد تحصيلي ازطريق التزام تحصيلي و سرزندگي تحصيلي اثر مثبت دارند. براين‌اساس، زماني كه فرد خود را درگير فرايند يادگيري مي‌كند، مي‌تواند بهتر و عميق‌تر ياد بگيرد. علاوه‌براين، فردي كه از استعداد تحصيلي بالايي برخوردار است، اعتمادبه‌نفس خود را در مواجهه با چالش‌ها و موانع تحصيلي حفظ مي‌كند و سعي مي‌كند اين چالش‌ها را به‌خوبي پشت سر بگذارد و به موفقيت برسد؛ بنابراين، به مؤسسات آموزشي، دانشگاه‌ها و مربيان آموزشي توصيه مي‌شود از اين الگو براي بهبود عملكرد تحصيلي دانشجويان استفاده كنند.