رويكرد آميخته در شناسايي نقش‌هاي راهبران آموزشي و تأثيرشان بر بهبود فرايند ياددهي‌ ـ‌ يادگيري

كار اصلي راهبران آموزشي به‌عنوان ناظر آموزشي برقراري ارتباط و كار حرفه‌اي با معلمان به‌منظور بهبود فرايند ياددهي و يادگيري است. هدف از اين پژوهش، شناسايي نقش‌هاي راهبران آموزشي و تأثير آن‌ها در بهبود فرايند ياددهي و يادگيري بود. پژوهش به‌روشِ آميختۀ اكتشافي انجام شد كه با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند و باتوجه‌به رويكرد اشباع نظري با 13 نفر از معلم‌ها و راهبران شاغل در مدارس ابتدايي روستاهاي قم مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته انجام گرفت. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌هاي حاصل از مصاحبه، از روش تحليل مضمون استفاده شد. پس از پياده‌سازي مصاحبه‌ها و تحليل داده‌ها ازطريق كُدگذاري سيستماتيك به‌وسيلۀ نرم‌افزار MAXQDA2020 285 كد مفهومي، 25 مقولۀ فرعي و 5 مقولۀ اصلي شامل پنج بُعد نقش توسعه‌اي، نقش آموزشي، نقش تداركاتي، نقش رهبري و نقش نظارتي شناسايي شد. در بخش كمّي 120 نفر از معلم‌هاي شاغل در مدارس ابتدايي روستاهاي استان قم پرسشنامۀ نقش‌هاي راهبران آموزشي و پرسشنامۀ اثربخشي فرايند ياددهي‌ـ‌يادگيري را تكميل كردند. براي تحليل داده‌هاي كمّي از نرم‌افزار Smart pls و SPSS استفاده شد. نتايج نشان داد پنج نقش مذكور بر بهبود فرايند ياددهي‌ـ‌يادگيري تأثير مثبت و معنادار دارد.