توسعه روش هاي مناسب و كاربردي كنترل و پايش تشكيل واكس به منظور بهبود انتقال نفت خام در خطوط لوله

يكي از ويژگي هاي بسيار با اهميت كه در انتقال نفت خام، نفت كوره و گازوييل از اهميت بسيار زيادي برخوردار است، نقطه ظهور واكس مي باشد. در اين كار براي تعيين اين ويژگي روش هاي نوآورانه متفاوتي بررسي شد و سرانجام تركيبي از روش هاي تجربي و مدل سازي مورد استفاده قرار گرفت. در مرحله اول، با آزمايش هاي ميكروسكوپي نقطه ظهور واكس در نمونه هاي نفت خام و برش هاي سنگين تعيين شد. سپس با استفاده از روش ويسكومتري اين نقطه ها اندازه گيري و اثر آب، رسوب و وجود بلورهاي واكس در اين روش بررسي شد. اين مطاله ها نشان داد كه در نقطه ظهور واكس، تغييرهاي بسيار زيادي در مقدار گرانروي رخ خواهد داد. با توجه به سادگي، هزينه پايين و دقت كافي اين آزمايش ها، اين روش در تعيين نقطه ظهور واكس مي تواند كاربرد بسيار زيادي در مناطق عملياتي داشته باشد. افزون براين نشان داده شد كه ظهور واكس مي تواند با تغيير وزن ويژه، نقطه ريزش، واكس و مقدار آسفالتين همراه باشد. همچنين براي تخمين ارتباط مناسب بين متغيرهاي ورودي و متغير دماي ظهور واكس از روش هاي مدل سازي متفاوت در اين مطالعه استفاده شد. اين روش ها شامل، روش الگوريتم شبكه عصبي، روش الگوريتم منطق فازي و روش مدل هاي برازش مي باشد. بررسي مدل هاي توسعه داده شده و آزمون آماري آنها نشان داد كه بهترين روش براي توسعه مدل مناسب براي تخمين اين ويژگي استفاده از مدل برازش مي باشد. نتيجه هاي برآمده از اين مدل نشان داد كه بيشترين تأثير عامل منفرد در تخمين ويژگي دماي ظهور واكس مربوط به ميزان غلظت تركيب هاي آسفالتين در نمونه و مهم ترين تأثير دروني نيز مربوط به درون وزن ويژه و نقطه ريزش نمونه هاي نفت خام مي باشد.