بهينه‌سازي جذب‌زيستي تلوريم توسط باكتري سودوموناس پوتيدا به روش سطح پاسخ (RSM)

در اين مطالعه ، توانايي باكتري سودوموناس پوتيدا در جداسازي تلوريم به روش جذب زيستي از محلول‌هاي آبي مورد بررسي قرار گرفت. از روش يك عامل در يك زمان براي بررسي تأثير pH و از روش سطح پاسخ (RSM) با طرح مركب مركزي (CCD) براي ارزيابي و بهينه سازي تأثير پارامترهاي عملياتي زمان تماس، مقدار جاذب و غلظت اوليه ي تلوريم بر فرايند جذب زيستي استفاده شد. نتيجه‌ها نشان داد كه مدل درجه دوم پيشنهادي با ضريب همبستگي 0.937=R2 ضمن پيش بيني مناسب رفتار فرايند، مقادير غلظت اوليه تلوريم mg/L 109، مقدار جاذب g/L 1.17 و زمان تماس 94 دقيقه را به عنوان نقاط بهينه در 8.5pH تعيين نمود. بيش‌ترين ظرفيت جذب جاذب در شرايط بهينه ذكر شده  mg/g 10.1 به دست آمد. داده هاي تجربي با هم دما هاي لانگموير، فروندليچ، تمكين و دوبينين- رادشكويچ بررسي شد. افزون بر اين، سينتيك جذب زيستي مورد ارزيابي قرار گرفت. مطالعه‌هاي هم دماها نشان داد كه هم دماي فروندليچ با ضريب همبستگي   0.991=R2 بيش ترين تطابق را با داده هاي تجربي دارد كه بيانگر  چندلايه بودن فرايند جذب و ناهمگن بودن سطح جاذب است. بيشينه ظرفيت جذب باكتري سودوموناس پوتيدا با مدل دوبينين-رادوشكويچ mg/g 19.63 به دست آمد. مطالعه‌هاي سينتيكي نشان داد كه جذب تلوريم بسيار تند بوده و ظرفيت جذب در 15 دقيقه به بيش‌ترين مقدار خود مي رسد. سرانجام، اين پژوهش كارايي روش سطح پاسخ در مدل سازي و بهينه سازي فرايند جذب زيستي تلوريم توسط باكتري سودوموناس پوتيدا را تأييد كرد.