ارزيابي اثر دو پارامتر ولتاژ و فاصله كاري بر ريخت‌شناسي داربست پلي كاپرولاكتون- KIT-6 ساخته شده به روش الكتروريسي

دستيابي به داربستي با ساختار صاف،يكنواخت و عاري از عيوب دانه تسبيحي(بيد) يكي از چالش‌هاي مهم در توليد داربست‌هاي مهندسي بافت به روش الكتروريسي است. در اين پژوهش داربست ليفي كامپوزيتي پلي كاپرولاكتون-سيليكاي مزومتخلخل(KIT-6 ) به روش الكتروريسي ساخته شده و اثر دو متغيرعملياتي مربوط به دستگاه الكتروريسي شامل ولتاژ و فاصله كاري بر ريخت‌شناسي نهايي داربست مورد بررسي و ارزيابي قرارگرفت. نتيجه‌ها نشان داد كه با افزايش ولتاژ كاري از 15 به 18 كيلوولت ساختار داربست غيريكنواخت شده و الياف نامتراكم و فاقد تخلخل‌هاي ساختاري مناسب توليد مي‌شوند. افزون برآن نتيجه‌ها بيانگر اثر مثبت افزايش فاصله كاري بر ريخت‌شناسي داربست پاياني است. در فاصله‌هاي كم ساختار غيريكنواخت و همراه با بيد ايجاد شده و با افزايش فاصله كاري تا 20 سانتي متر ساختار مناسب‌تري ايجاد مي‌شود. از اين رو مي‌توان ولتاژ 15 كيلوولت و فاصله 20 سانتي‌متر را مقدارهاي بهينه‌اي براي دو متغيير دستگاهي ولتاژ و فاصله كاري براي الكتروريسي داربست‌هاي كامپوزيتي پلي‌كاپرولاكتون- KIT-6 با درصدهاي گوناگون وزني از محتوي سراميكي دانست.