بررسي جذب زيستي اورانيوم با استفاده از جلبك قهوه اي پادينا در يك سامانه جذب پيوسته

با توجه به خطرهاي زيست محيطي اورانيوم، اتخاذ روشي مناسب و موثر به منظور حذف اين فلز سنگين از محلول هاي آبي بسيار مهم است. در اين پژوهش جذب زيستي اورانيوم با استفاده از جلبك قهوه اي دريايي، گونه پادينا (Padina sp.)، در يك سامانه جذب پيوسته مورد بررسي قرار گرفت. ستون مورد استفاده يك لوله شيشه‌اي با قطر داخلي  cm 1 و طول cm 20 بود. تاثير پارامترهاي غلظت اوليه محلول، شدت جريان ورودي و ارتفاع بستر بر عملكرد ستون مورد مطالعه قرار گرفت. بر اساس نتيجه‌هاي به‌دست آمده در شرايط عملياتي شدت جريان ورودي، ارتفاع بستر و غلظت اوليه محلول عبوري به ترتيب mL/min 5، cm 8 و mg/L 150، نقطه شكست و اشباع در اين سامانه به ترتيب در مدت زمان 1.5 و 20 ساعت رخ داده و ميزان ظرفيت جذب، mg/g 372 جاذب به‌دست آمد. نتيجه‌هاي تجربي با استفاده از مدل هاي توماس و BDST برازش شد كه هر دو مدل تطابق خوبي با داده هاي آزمايشگاهي نشان دادند. پارامترهاي kTH و qm مدل توماس به ترتيب L/hr.mg 0.00208 و mg/g  449 به‌دست آمد. همچنين پارامترهاي Ka و N0 مدل BDST  به ترتيب L/hr.mg 0.00208 و mg/cm3  72.42 به‌دست آمد. مطالعه‌هاي عمليات جذب و دفع در سه سيكل متوالي انجام گرفت. نتيجه‌ها نشان داد كه جاذب پادينا توانايي جذب اورانيوم را با ظرفيت بالا در يك سامانه پيوسته دارد و از امكان احيا و استفاده مجدد برخوردار است.