بررسي تعادل فازي اسيد بوتيريك در محلول آبي با استفاده از حلال‌هاي آلي (متيل اتيل كتون و دي اتيل اتر)

در اين پژوهش‌ داده‌هاي حلاليت و خطوط رابط سامانه‌هاي سه جزئي (آب + اسيد بوتيريك + حلال آلي) در دماي 298.2 كلوين و فشار 101.3 كيلوپاسكال اندازه‌گيري شدند. حلال‌هاي آلي انتخاب شده شامل متيل اتيل كتون و دي اتيل اتر هستند. منحني‌هاي حلاليت تجربي به طور آزمايشگاهي با استفاده از روش نقطه ابري تعيين شدند. داده‌هاي خطوط رابط تجربي توسط تيتراسيون اسيد-باز، روش كارل-فيشر و اندازه‌گيري ضريب شكست تعيين شدند. هر دو سامانه سه جزئي مورد بررسي، رفتار نوع يك تعادل مايع-مايع را نشان مي‌دهند. معادله‌هاي همبستگي اتمر-تابياس و هند براي تأييد كيفيت داده‌هاي تعادل مايع-مايع براي هر دو سامانه مورد مطالعه استفاده شدند. به‌منظور سنجش توانايي حلال‌ها در استخراج اسيد بوتيريك از محلول آبي، ضريب‌هاي توزيع و فاكتورهاي انتخاب‌پذيري براي هر دو سامانه مورد مطالعه، محاسبه و گزارش شده است ميانگين فاكتور جداسازي براي متيل اتيل كتون 41.12 و براي دي اتيل اتر 296.71 به‌دست آمد. براي هر سامانه، همبستگي داده‌هاي خطوط رابط تجربي با استفاده از مدل ترموديناميكي UNIQUAC و NRTL مورد بررسي قرار گرفتند و پارامترهاي برهم‌كنش دوجزيي تخمين زده شدند.