سنتز و مشخصه‌يابي نانوهيبريدهاي نانولوله كربني- نانوذره‌هاي فلزي (مس و منگنز) و كاربرد آن‌ها در ساخت الكترود اصلاح شده با مايع يوني براي الكتروكاتاليز اكسايش استامينوفن

در كار پژوهشي حاضر، نانوهيبريدهاي نانولوله هاي كربني چند ديواره-نانوذره‌هاي فلزي(M-MWCNT; M = Cu, Mn) به روش كاهش شيميايي تهيه شدند و نانوهيبريدهاي به‌دست آمده براي اصلاح الكترود خمير كربن (CPE) واجد 1-بوتيل 3- متيل ايميدازوليوم هگزا فلئوروفسفات به عنوان مايع يوني (IL) مورد استفاده قرار گرفتند. بدين منظور، MWCNT عامل‌دار شده و پيش ماده هاي فلزي با استفاده از هيدرازين مونوهيدرات به طور شيميايي كاهش يافتند. ريخت شناسي و اندازه ذره‌ها با استفاده از FE-SEM مورد بررسي قرار گرفتند. مطالعه‌هاي FE-SEM، تشكيل نانوذره‌هاي Cu و Mn را با اندازه هاي ميانگين به ترتيب حدود 65 و nm 90 بر سطح MWCNT نشان داد. نقشه برداري عنصري از نانوهيبريدهاي تهيه شده، پراكندگي به نسبت يكنواخت نانوذره‌هاي Cu و Mn را بر سطح MWCNT به نمايش گذاشت. با استفاده از XRD، ساختار بلوري نانوذره‌هاي مس و منگنز در نانوهيبريدها شناسايي شد. قابليت CPEهاي واجد IL و نانوهيبريدهاي به‌دست آمده براي اكسايش الكتروكاتاليزي استامينوفن در محلول بافر فسفات 0.1M (pH=7.0) مورد مطالعه قرار گرفت. نتيجه‌هاي به‌دست آمده نشان‌دهنده فعاليت الكتروكاتاليزي خوب الكترودهاي اصلاح شده نسبت به اكسايش استامينوفن است. همچنين، M-MWCNT/IL/CPE علاوه بر داشتن مساحت سطح بالا، به دليل اثر هم افزايي، فعاليت الكتروكاتاليزي بالاتري را در براي اكسايش استامينوفن نسبت به ساير الكترودهاي به‌كار گرفته شده در اين پژوهش نشان دادند. حدود تشخيص براي Cu-MWCNT/IL/CPE به روش‌هاي ولتامتري چرخه اي (CV) و ولتامتري پالس تفاضلي (DPV) به ترتيب 6.7 و µM 0.35 به‌دست آمدند. همچنين، براي Mn-MWCNT/IL/CPE حدود تشخيص به روش هاي CV و DPV به ترتيب 4.6 و µM 0.2 محاسبه شدند.