بررسي عملكرد تعدادي از جاذب‌هاي زئوليتي در جداسازي مخلوط گازهاي هيدروژن و دوتريم با استفاده از شبيه‌سازي مونت كارلو

جداسازي بر اساس جذب مولكول‌هاي هيدروژن و دوتريم در مخلوط دوتايي آ‌ن‌ها، توسط پانزده زئوليت گوناگون در دماي K77 و فشار محيط با استفاده از روش شبيه‌سازي كلاسيكي مونت-كارلو بندادي بزرگ شبيه‌سازي شد. براي شبيه‌سازي گازهاي هيدروژن و دوتريم از مدل سه جايگاهي آن‌ها استفاده شد تا اثر دماي K77 در نظر گرفته شود. فاكتور جداسازي بر اساس مقدار جذب سطحي گازها هيدروژن و دوتريم، احتمال توزيع انرژي در روزنه‌ها زئوليت‌ها و انرژي‌هاي بين مولكولي، الكترواستاتيكي، واندروالسي و ميانگين انرژي كل سامانه‌ها محاسبه شدند. از نتيجه‌هاي اين پژوهش‌، مي‌توان نتيجه گرفت كه برخي از زئوليت‌ها مانند زئوليت‌هاي VSV، ZON، ACO و EUO توانايي بهتري در جداسازي مولكول‌هاي هيدروژن و دوتريم با مقدارهاي ضريب جداسازي بين 1.28 تا 1.46 دارند. همچنين دما به عنوان عامل ترموديناميكي و نيز شيمي روزنه‌هاي نانومتري زئوليت‌ها و تنوع شكل روزنه‌ها در يك نوع زئوليت مي‌تواند بر جذب سطحي گازها و در نتيجه در جداسازي آن‌ها مؤثر واقع شود.