ارزيابي اثرگذاري معيارهاي فضاي باز و نيمه‌باز موثر بر تعاملات اجتماعي در واحد همسايگي

بحث مسكن داراي ابعاد فراتر از معناي فقط سرپناه مي‌باشد كه از اين ابعاد، بعد اجتماعي به‌عنوان سنجه رشد هر جامعه محسوب مي‌شود. يكي از عوامل بعد اجتماعي، ميزان و چگونگي تعاملات اجتماعي در ميان ساكنين آن جامعه است. با اين حال در ساخت‌هاي جديد كمتر به بعد اجتماعي توجه مي‌شود. با مطالعه در اين حوزه اهميت اختصاص فضاي مناسب براي تعامل ساكنين مجموعه به خصوص فضاي باز و نيمه‌باز مشخص مي‌شود. هدف اين پژوهش استخراج و شناسايي معيارهاي فضاي باز و  نيمه‌باز در واحد همسايگي موثر بر تعاملات اجتماعي است. در اين پژوهش در گام مرور ادبيات با روش توصيفي-تحليلي معيارهاي پر تكرار با ظرفيت اثرگذاري بالا كه تواماً فضاي باز و نيمه‌باز و تعاملات اجتماعي را مد نظر قرار داده بودند شناسايي شدند. سپس با استفاده از روش استقلال منطقي معيارهايي كه جداگانه در تعاملات و يا فضاي نيمه‌باز وجود دارد بررسي و اشتراكات آنها گرفته شد كه به‌عنوان معيارهاي جديد شناسايي شده و فراواني تمامي معيارهاي از طريق تحليل محتوا به دست آمد. سپس با استفاده از تكنيك آنتروپي شانون وزن تمامي معيارها به دست آمد. يافته‌ها نشان مي‌دهد معيار‌هاي با اولويت به ترتيب عبارتند از دسترسي به فضاهاي جمعي، تعريف بدنه‌ها و هويت جداره‌ها، فضاي توقف و تفكر و تجمع، سلسله‌مراتب ميان عناصر و فضاها، سهولت دسترسي، معيار تأمين قلمرو فضايي مربوط به معيارهاي جديد شناسايي شده است كه جزو مولفه‌ها با وزن بالاتر است.