مطالعه تطبيقي مفهوم عرفاني حركت جوهري ملاصدرا با نمود عيني معماري زيست‌دوست با تكيه بر نظريه زمينه‌اي

بيان مسئله: طبيعت نخستين مامن و آغازگر حيات انسان مي‌باشد. عَرَض و جوهر اركان نظريه حركت جوهري صدرالمتالهين است كه به بيان حركت از صورت به معنا مي‌پردازد و اصل انتفاع و سودمندي تحقق پيدا مي‌كند. موارد ياد شده با عالم علمي كنوني در ظاهر متناقض مي‌باشد درصورتي كه غايت هر دو عالم يكي است. طراحي زيست‌دوست در پي ايجاد شرايط هم‌زيستي با طبيعت در سكونتگاه‌هاي كنوني انسان مي‌باشد. تحقق شكل‌گيري معماري زنده بر بنياد نظريه حركت جوهري صدرالمتألهين، امكان ايجاد شرايطي جهت ارتقاي كيفيت زندگي را ايجاد مي نمايد. سوال و هدف پژوهش: هدف از انجام اين پژوهش دستيابي به مقوله معماري زنده جهت ارتقاي كيفيت زندگي و توجه به معنويت در معماري براي آرامش روح است. اين پژوهش جهت دستيابي به هدف ذكر شده يعني نسبت حركت جوهري ملاصدرا با معماري زيست‌دوست، قابل تبيين و تحقيق است. روش پژوهش: پژوهش انجام شده به روش كيفي (نظريه زمينه‌اي) با راهبرد تحليل داده، كدگذاري توسط نرم‌افزار MaxQDA با روش سيستماتيك اشتراوس و كوربين انجام شده است. داده‌هاي پژوهش به صورت متني و معنايي و از طريق مصاحبه عميق بدست آمده‌اند؛ سپس با منطق استقرايي و به صورت تحليل تفسيري مورد بررسي قرار گرفته‌اند. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش، تبدل جوهري در هر ركني از اركان هستي صورت مي‌پذيرد و معماري زيست‌دوست با در نظر گرفتن عناصر زنده، امكان تداعي حيات‌مندي هستي همراه با تحول جوهري آدمي را يادآور مي‌شود. مقولاتي چون كمال‌گرايي، بالندگي، همبستگي روح و جسم، لازمان بودن مفاهيم، در انسان و عناصر هستي وجود دارد. امكان تبدل جوهري در معماري هدفمند با در نظر گرفتن موارد ذكر شده و توجه بيشتر به مقولاتي چون ارتباطات، هم‌انديشي نوين، و حقيقت‌جويي ميسر خواهد شد؛ نتايج آن آفرينش زيبايي و دستيابي به معماري زنده مي‌باشد.