عوامل و شاخص‌هاي اپيدميولوژيك مرتبط با گزش‌ها و نيش‌زدگي‌هاي زهرآگين در مناطق پر‌خطر جنوب ايران

هدف مسموميت ناشي از گزش و نيش‌زدگي جانوران سمي يكي از عوامل مهم آسيب و مرگ در مناطق جنوبي ايران است. مطالعه حاضر با هدف تعيين عوامل و شاخص‌هاي اپيدميولوژيك مرتبط با گزش و نيش‌زدگي‌هاي زهرآگين در مناطق پرخطر شهرستان بشاگرد طراحي و اجرا شد. روش ها اين مطالعه مقطعي‌تحليلي در سال 1399 در بايگاني پزشكي بيمارستان بقيه‌الله الاعظم شهر بشاگرد انجام شد. براساس چك‌ليست تهيه‌شده متغير‌هاي جمعيت‌شناختي، داده‌هاي مربوط به گزش و نيش‌زدگي و اقدامات درماني اجرا‌شده جمع آوري شدند. جهت آناليز توصيفي، فراواني مطلق و نسبي، ميانگين و انحراف معيار محاسبه شد. جهت بررسي ارتباط بين متغيرها از آزمون كاي‌اسكوئر در سطح معناداري α=0/05 استفاده شد. يافته ها در‌مجموع، تعداد 201 مورد گزش و نيش‌زدگي ناشي از جانوران زهرآگين ثبت شد. نسبت جنسي مصدومين 63 درصد زن و 37 درصد مرد بود. از‌نظر شغلي بيشترين مصدوميت در بين خانم‌هاي خانه‌دار اتفاق افتاده است (33/5 درصد). نتايج آزمون x2 بيانگر وجود اختلاف معني‌دار بين توزيع مدت‌زمان بستري در قربانيان مورد‌مطالعه بر حسب گروه سني بود (P 0/001, Degree of freedom (df)=6, X2=201). همچنين بين توزيع مدت‌زمان بستري در قربانيان مورد مطالعه و نوع گزش و نيش‌زدگي، اختلاف معني‌دار بود (P 0/001, Degree of freedom (df)=4, X2=22/4).نتيجه گيري نتايج نشان مي‌دهد افراد بي‌سواد، زنان و گروه سني زير 10 سال بيشتر در معرض خطر هستند. با استفاده از اين نتايج مي‌توان با اجراي برنامه‌هاي آموزشي مناسب درزمينه محافظت فردي، مداخلات مؤثري را در جهت كاهش موارد مصدوميت ناشي از جانوران زهرآگين انجام داد.