ارزيابي اپيدميولوژيك، باليني و پاراكلينيكي بيماران مبتلا به ليشمانيوز جلدي مثبت در آران و بيدگل در سال‌هاي 1397 تا 1399

هدف در ايران ليشمانيوز جلدي روستايي در نواحي روستايي 15 استان كشور به‌صورت اندميك مشاهده مي‌شود. اين مطالعه با هدف بررسي اپيدميولوژي ليشمانيوز در شهرستان آران و بيدگل طي سال‌هاي1397 تا 1399 انجام گرفت. روش ها مطالعه به‌صورت مقطعي بر روي كليه مبتلايان به بيماري سالك مراجعه‌كننده به مركز درمان سالك شهرستان آران و بيدگل طي سال‌هاي 1397 تا 1399 انجام شد. 1020 نمونه با تشخيص زخم سالك اسمير مثبت كه در دفاتر مركز بهداشت شهرستان آران و بيدگل، ثبت شده بودند و پرونده كاملي داشتند. وارد مطالعه شدند.  يافته ها 1020 نفر به مراكز درمان سالك شهرستان آران و بيدگل مراجعه كردند. 60/6 درصد از بيماران مرد بودند. ميانگين سن آن‌ها 34/5 سال و 94/1 درصد آن‌ها ايراني بودند. بيشترين فراواني شغلي مربوط به زنان خانه‌دار با 24/5 درصد بود. 43/6 درصد بيماران سابقه مسافرت را گزارش كرده‌اند. در 10/9 درصد بيماران تعداد زخم بيشتر از 6 مورد مشاهده شد. اندازه زخم 74/4 درصد از بيماران كمتر از 3 سانتي‌متر بوده است. از‌لحاظ آماري ارتباط معني‌داري بين سن افراد با محل زخم ديده شد (0/01 P). از‌لحاظ آماري بين جنس، شغل، محل سكونت و سن با اندازه زخم رابطه آماري معني‌دار مشاهده شد (0/010 P) نتيجه گيري شيوع بالاي اين بيمار در سنين جواني و در مردان ساكن مناطق روستايي و در مشاغلي مانند كارگري و كشاورزي مؤيد اين مطلب است كه ارائه آموزش‌هاي لازم در‌مورد اين بيماري و ارتقاي سطح بهداشت جامعه و محيط مي‌تواند در كاهش بروز اين بيماري مؤثر باشد.