ترسيم گستره‌ي «تفسير به عدالت» در حقوق جزا در پرتو منطق حقوق كيفري

عدالت و نيل به آن از مهم‌ترين خواسته‌ها‌ي بشريت است و اميد به تحقق آن نزد مرجع قضائي بيش از هرجاي ديگري است. شهروندان به‌درستي مي‌خواهند تا قانون، عادلانه و براي همه افراد اجرا شود، اما روشن است كه در بسياري از موارد، اجراي عادلانه قانون، در گرو تفسير عادلانه است. پرسش اصلي مقاله‌ي حاضر آن است كه آيا در حقوق كيفري نيز مي‌توان سخن از تفسير به عدالت داشت و منطق حقوق كيفري، مجوز انجام چنين تفسيري را مي‌دهد؟ فرضيه مقاله آن است كه در حقوق كيفري و در پرتو منطق حقوقي آن، مي‌توان تفسير به عدالت (عدالت‌گرايانه) از قوانين مربوطه داشت، اما تفسيرگر در اين مسير ‌بايد از ظرفيت‌هاي عادلانه‌ا‌ي نظير اصول تفسير قوانين كيفري كه در قانون اساسي، قوانين عادي يا حتي دكترين، نسبت به آن‌ها تصريح شده، استفاده كند و براين‌اساس نمي‌تواند از تعبير «تفسير به عدالت» به طور مستقل و براي انجام تفسيري سليقه‌ا‌ي بهره برد.