تبيين تاثير حكمراني خوب بر اعتماد عمومي كاركنان سازمان ورزش شهرداري؛ نقش ميانجي سكوت و آواي سازماني

هدف : هدف پژوهش حاضر تبيين تاثير حكمراني خوب بر اعتماد عمومي كاركنان سازمان ورزش شهرداري؛ نقش ميانجي سكوت و آواي سازماني بود. روش‌شناسي: روش پژوهش توصيفي تحليلي و همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش كاركنان سازمان ورزش شهرداري بودند. به منظور برآورد حجم نمونه از جدول مورگان استفاده گرديد. حجم نمونه 317 نفر و روش نمونه‌گيري تصادفي ساده بود. براي جمع‌آوري داده‌ها از مقياس‌هاي حكمراني خوب مقيمي و اعلايي اردكاني(1390)، اعتماد عمومي نرگسيان و همكاران (1394)، سكوت سازماني وكولا و بوراداس (2005) و آواي سازماني هامس (2012) استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه حكمراني خوب تأثير منفي و معكوسي بر سكوت (0.669-) و سكوت تأثير منفي و معكوسي بر اعتماد عمومي (0.098-)، كاركنان دارد و همينطور حكمراني خوب تأثير مثبت و معناداري بر اعتماد عمومي (0.507)، كاركنان دارد. همچنين مدل تحقيق مبني بر تاثير حكمراني خوب با اعتماد عمومي كاركنان سازمان ورزش شهرداري با در نظر گرفتن نقش ميانجي سكوت و آواي سازماني، از برازش مطلوبي برخوردار است. نتيجه‌گيري: در جلسات مديران مي‌توانند با استفاده از آوا  سازماني، اثرات سكوت را از بين ببرند. مدير با تحريك آواي سازماني كاركنان، خواسته‌هاي آنان را درمي‌يابد و در صورت پاسخگويي و حل مشكلات ، به طور خودكار مشكلات و خواسته‌هاي جمعي از كاركنان نيز كه داراي سكوت سازماني هستند از بين خواهد رفت و به دليل از بين رفتن مشكلات و ابهامات، حتي با وجود اينكه سكوت آنان تغييري نداشته است اعتماد عمومي آن‌ها افزايش پيدا مي‌كند و تاثير منفي سكوت آنان بر اعتماد عموميشان از بين خواهد رفت.