بررسي تحليلي آسيب هاي زمينه اي عدم توجه به شايستگي منابع انساني در ورزش دانشگاه هاي دولتي

هدف : منابع انساني در ورزش به عنوان مجريان ورزش دانشگاهي هر كشور بر روي تمام بخش‌هاي صنعت ورزش تأثير گذارند، از اين رو شناخت آسيب‌هاي عدم توجه به شايستگي‌هاي ضروري براي آنها هدف اصلي اين پژوهش است. روش شناسي : اين تحقيق از نوع تحقيقات كاربردي بود و به روش كيفي شيوه نظريه داده بنياد انجام شد. جامعه آماري تحقيق شامل نخبگان تربيت بدني در ادارات تربيت بدني دانشگاه‌ها (مديران ارشد تربيت بدني دانشگاه‌هاي كشور و كارشناسان فدراسيون ملي ورزش دانشگاهي) بودند و نمونه گيري آزمودني‌ها به صورت نظري و گلوله برفي صورت گرفت. ابزار جمع آوري داده‌ها، مصاحبه نيمه ساختار يافته بود و داده‌هاي حاصل از مصاحبه ها به روش زمينه اي، كدگذاري شده و تجزيه و تحليل گرديد. يافته ها : نتيجه گروه بندي كدها، نشان دهنده 4 مقوله اصلي (بستر فرهنگي، بستر دانش، بستر روانشناختي و بستر استقلال سازماني)،  9 مقوله فرعي و 32 مفهوم بود. بحث و نتيجه‌گيري : نتايج نهايي به دست آمده در اين مطالعه مشخص نمود كه رسيدگي و مرتفع ساختن زمينه‌هاي آسيب‌زا به ادارات تربيت بدني دانشگاه‌ها كمك مي‌كند كه از يك سو اهداف استراتژيك سازمان دست يافتني تر شود و توسعه يابد و از سوي ديگر وجود كاركنان شايسته در ورزش دانشگاهي مي‌تواند راه را براي بهبود زمينه‌هاي آسيب زا هموارتر سازد.