ارائه مدلي براي تحليل ساز و كار فرهنگ‌سازي رفتار هواداري در استاديوم‌هاي فوتبال ايران

هدف: هدف از پژوهش حاضر ارائه مدلي براي تحليل ساز و كار فرهنگ‌سازي رفتار هواداري در استاديوم ‌هاي فوتبال ايران بود.روش‌شناسي: روش پژوهش حاضر از نوع توصيفي- همبستگي، از نظر هدف كاربردي و از نظر روش جمع ‌آوري داده‌ها ميداني بود. جامعه آماري پژوهش حاضر كاركنان معاونت فرهنگي و توسعه اداره كل ورزش و جوانان استان‌هاي كشور و همچنين رئيس، نايب رئيس و دبيران هيات ‌هاي فوتبال استان‌هاي كشور و در نهايت مديران فدراسيون فوتبال جمهوري اسلامي ايران و سازمان ليگ بودند (۱۶۹ نفر). ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته 54 گويه ‌اي بود كه در بخش كيفي با استفاده از روش دلفي جهت ارزيابي روايي محتوايي و صوري از كارشناسان ورزش فوتبال (۵ نفر) و اساتيد مديريت ورزشي (۵ نفر) نظرخواهي و تاييد شد و پايايي ابزار از طريق آلفاي كرونباخ (0/88=ɑ) بدست آمد.يافته‌ها: در رابطه با ابعاد و اولويت سازه‌هاي مدل، نتايج حاكي از آن بود كه اولويت سازه‌ها به ترتيب شامل فرهنگ ‌سازي نظامند، تأمين امكانات و خدمات، توسعه فرهنگ استاديوم، تقسيم كار بين سازماني، نظارت و كنترل سيستمي، رفتارسازي هواداري، ظرفيت ‌سازي فرهنگ رويداد، هماهنگي بين بخشي و فرابخشي و تعيين نقش ذي نفعان بودند.نتيجه‌گيري: با شناخت مدل فرهنگ ‌سازي رفتار هواداري مي ‌توان به نوعي به دسته ‌بندي جديدي دست يافت كه مبتني بر مطالعات پيشين، تجارب مديران و ادراك متخصصان حوزه مديريت ورزشي است. اين مدل، چارچوبي مناسب براي مطالعات آتي در حوزه توسعه فرهنگ استاديوم‌هاي فوتبال است و مي‌تواند مبناي عمل قرار گيرد، زيرا شناختي جامع بر پايه شناسايي عوامل كليدي و چگونگي تعامل آن ها با يكديگر پديد مي‌آورد و قابليت ارزيابي مستمر را ايجاد مي‌كند و مي تواند ديدگاه جامعي را در اختيار مسئولان و برنامه ‌ريزان قرار دهد.