نقدي بر روش‌شناسي علوم سياسي

«روش شناسي علوم سياسي» قصد دارد شيوه هاي پژوهش در دانش سياسي را جمع آوري، طبقه بندي، توصيف و تحليل كند. كتاب دكتر حقيقت با عنوان «روش شناسي علوم سياسي» تلاش كرده است بيشتر روش شناسي هاي موجود در علوم سياسي را بررسي و نقد كند. فصول كتاب از انسجام مناسبي برخوردار است و نويسنده در بررسي و نقد روش هاي مختلف علوم سياسي، شيوه منسجمي را اتخاذ كرده است. در برخي موارد توجه به فضاي بومي جامعه ايران، مطالب كتاب را سودمندتر كرده است. توجه اساسي به تمايز ميان روش تحقيق و روش شناسي از نقاط برجسته اين پژوهش محسوب مي شود. از سوي ديگر، ابهام در تعريف علم انساني وسياست، عدم ارائه معياري مشخص براي طبقه بندي روش هاي پژوهش و ابهام در كثرت گرايي روش شناختي از مهمترين نقائص كتاب است. نويسنده محترم روش شناسي علوم اجتماعي و سياسي را بخشي از فلسفه اين علوم مي داند. اما در بررسي روش هاي علوم سياسي، معناي مورد تاكيد از روش شناسي به عنوان بخش مهمي از فلسفه علوم اجتماعي و سياسي مورد غفلت جدي قرار داده است. ميان بحران مفاهيم مطرح شده در كتاب و ادعاي عدم قطعيت درعلوم انساني تعارض وجود قرار دارد.