نقد و بررسي كتاب هنر همچون درمان

انسان در دوره‌هاي مختلف، هنر را به‌صورت ابزاري درآورده تا به كمك آن بتواند احساسات دروني‌اش را بيان نموده و بر ترس‌هايش غلبه كند. كتاب «هنر همچون درمان» توسط آلن دوباتن و جان‌آرمسترانگ در زمينه هنردرماني تدوين و نگارش شده و مهرناز مصباح آن را به فارسي ترجمه كرده است. اين كتاب با هدف تبيين كاركردهاي گوناگون هنر در زمينه‌هاي مختلف روحي و رواني، اقتصادي و غيره به رشتۀ تحرير درآمده و اگرچه در پاره‌اي از مباحث هنر به نوعي فداي درمان شده و از ارزش واقعي آن مي‌كاهد، اما در مواردي نيز رويكردهاي ارزنده‌اي ارائه مي‌كند. پژوهش حاضر با روش توصيفي-تحليلي به نقد انتقادي كتاب پرداخته است. روي سخن نوشتار حاضر با كيفيت شكلي و محتوايي نسخه ترجمۀ فارسي اين كتاب است و نقد و بررسي كتاب اصلي محل تمركز نخواهد بود. پس از مطالعه اين كتاب مي‌توان چنين استنباط كرد كه هدف نويسندگان از نگارش آن اين است كه هنر را از جايگاه اصلي‌اش به زير بكشند. از اين رو شايد هنردوستاني كه به نظريۀ «هنر براي هنر» معتقدند، با مطالب اين كتاب مخالف باشند. كتاب حاضر نگاهي افلاطوني به هنر دارد و هنر را فقط در صورتي ارزشمند مي‌داند كه بتواند به درمان مشكلات رواني انسان‌ها بپردازد.